അവൻ ബെഡിന്റെ വശത്ത് നിന്ന് അവളെത്തന്നെ ഉറ്റുനോക്കുകയായിരുന്നു.
അവന്റെ നോട്ടം അവളുടെ നനഞ്ഞ മാക്സിയിലൂടെ പുറത്തേക്ക് തള്ളിനിൽക്കുന്ന വിരിഞ്ഞ മാറുകളിലും, മാക്സി മുകളിലോട്ട് കയറിയപ്പോൾ കണ്ട വെളുത്ത തടിച്ച തുടകളിലും പതിഞ്ഞു. മീരയുടെ ശരീരം ആ നോട്ടത്തിൽ ഉരുകുകയായിരുന്നു.
അവൻ പതുക്കെ ബെഡിലേക്ക് കയറി, അവൾക്ക് മുകളിലായി വന്നു മുട്ടിൽ ഇരുന്നു.
അവന്റെ കരുത്തുറ്റ ശരീരം മീരയ്ക്ക് മുകളിൽ ഒരു നിഴൽ പോലെ പടർന്നു.
മീരയുടെ ഹൃദയം ഒരു യന്ത്രം പോലെ ഇടിച്ചു.
അഞ്ചു വർഷത്തിന് ശേഷം… ഇതേ ബെഡിൽ… സന്ദീപിന്റെ രൂപം!
”നിർത്തൂ… സന്ദീപ്… വേണ്ട…”
അവൾ പതുക്കെ പറഞ്ഞു നോക്കി. പക്ഷേ ആ വാക്കുകളിൽ ഒട്ടും ഉറപ്പില്ലായിരുന്നു.
ബെഡിലെ വിരിപ്പിൽ നനഞ്ഞൊട്ടിയ മുടിയിഴകൾ പടർത്തിക്കിടക്കുന്ന മീരയെ അവൻ ആർത്തിയോടെ നോക്കിനിന്നു.
അവളുടെ നെഞ്ചിടിപ്പിന്റെ താളം ആ മാക്സിക്കുള്ളിൽ വ്യക്തമായിരുന്നു.
വായുവിൽ മഴയുടെ തണുപ്പും അവർക്കിടയിൽ പ്രണയത്തിന്റെ കനത്ത ചൂടും പടർന്നു.
അവൻ പതുക്കെ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി ബെഡിലിരുന്നു. വിറയ്ക്കുന്ന വിരലുകളോടെ അവൻ കൈ നീട്ടി.
മാക്സിയുടെ നനുത്ത തുണിക്കുമുകളിലൂടെ, മീരയുടെ വിരിഞ്ഞ ആ വലിയ മാമ്പഴമുലകൾക്ക് മുകളിലൂടെ അവൻ തന്റെ വിരലുകൾ സാവധാനം ചലിപ്പിച്ചു.
ആ സ്പർശനം മഞ്ഞുതുള്ളി ഇലയിലൂടെ ഒഴുകുന്നതുപോലെ അത്രമേൽ മൃദുവായ ഒന്നായിരുന്നു.
