ആ മുഴുത്ത ഉടലും, ആ പ്രലോഭിപ്പിക്കുന്ന ചിരിയും തന്നെ വീണ്ടും വരവേൽക്കുമെന്ന് അവൾ കരുതി.
പക്ഷേ… സന്ദീപ് അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
മുറി ശൂന്യമായിരുന്നു. ബെഡിൽ അവർ തമ്മിൽ പിണഞ്ഞു കിടന്നതിന്റെ ചുളിവുകൾ അപ്പോഴും മായാതെ കിടപ്പുണ്ട്.
സന്ദീപിന്റെ ആ സ്പ്രേ യുടെയും വിയർപ്പിന്റെയും മണം മുറിയിൽ തങ്ങിനിൽക്കുന്നു.
ജനാല തുറന്നു കിടക്കുകയാണ്, മഴക്കാറ്റ് മുറിക്കുള്ളിലേക്ക് ഇരച്ചുകയറുന്നു.
മീര ബെഡിൽ തളർന്നിരുന്നു. തന്റെ നഗ്നതയിൽ അവൻ പടർത്തിയ ആ ചൂട് ഇന്നും അവളുടെ ചർമ്മത്തിൽ നീറുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
അവൻ എങ്ങോട്ടാണ് പോയത്? ഒരു നിഴൽ പോലെ വന്ന് തന്നെ ഉണർത്തിയിട്ട് അവൻ വീണ്ടും ഇരുട്ടിലേക്ക് മറഞ്ഞോ?!!!!
അമ്മയുടെ മുറിയിൽ നിന്നും മടങ്ങിയ മീരയുടെ മനസ്സ് ഒരേസമയം ഭയത്താലും വല്ലാത്തൊരു ആത്മസംതൃപ്തിയാലും നിറഞ്ഞിരുന്നു.
ജനാലയിലൂടെ അടിച്ചുകയറുന്ന തണുത്ത കാറ്റും പുറത്തെ പേമാരിയും അവളെ തളർത്തിക്കളഞ്ഞു.
നനഞ്ഞൊട്ടിയ വസ്ത്രങ്ങൾ മാറാൻ പോലും നിൽക്കാതെ, അവൾ ബെഡിലേക്ക് തളർന്നു വീണു.
അഞ്ചു വർഷത്തെ കാത്തിരിപ്പിനും വിരഹത്തിനും ഒടുവിൽ തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവൻ അരികിലെത്തിയെന്ന തിരിച്ചറിവ് അവളെ ആഴത്തിലുള്ള ഒരു ഉറക്കത്തിലേക്ക് നയിച്ചു.
എന്നാൽ ആ ഉറക്കത്തിലും അവളുടെ ശരീരം സന്ദീപിന്റെ സാമീപ്യത്തിനായി ദാഹിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
പാതിരാത്രിയുടെ നിശബ്ദതയിൽ, ഒരു പരിചിതമായ ഗന്ധം മുറിയിൽ പടരുന്നത് അവൾ അറിഞ്ഞു..വിയർപ്പും പ്രണയവും കലർന്ന സന്ദീപിന്റെ മാത്രം സ്വന്തമായ ആ മണം.
ഉറക്കത്തിന്റെ ആഴങ്ങളിൽ വെച്ച് അവളുടെ പാതി തുറന്ന കാലുകൾക്കിടയിലൂടെ ചൂടുള്ള ഒരു കൈപ്പത്തി പതുക്കെ മുകളിലേക്ക് ഇഴഞ്ഞു കയറി.
ആ സ്പർശനം ഒരു മന്ത്രം പോലെ അവളുടെ ഉള്ളിലെ തീയുണർത്തി.
സന്ദീപ് അവളുടെ അരികിൽ ഒരു നിഴൽ പോലെ അമർന്നിരുന്നു…
അവളുടെ നെറ്റിയിലെ മുടിയിഴകൾ മാറ്റി മുഖത്ത് അയാൾ വളരെ ആർദ്രമായി ചുംബിച്ചു.
ആ ചുംബനം പതുക്കെ താഴേക്ക് ഇഴഞ്ഞ് അവളുടെ ഉറങ്ങിക്കിടക്കുന്ന കൺപോളകളിലൂടെയും കവിളുകളിലൂടെയും കടന്ന് വിറയ്ക്കുന്ന ചുണ്ടുകളിൽ വന്ന് നിന്നു.
ഒരു തേൻതുള്ളി നുകരുന്നതുപോലെ അയാൾ അവളുടെ ചുണ്ടുകളെ സ്വന്തം വായിലാക്കി പതുക്കെ നുണയുമ്പോൾ മീരയുടെ ശ്വാസോച്ഛ്വാസം വേഗത്തിലായി.
അയാൾ യാതൊരു തിടുക്കവുമില്ലാതെ അവളുടെ മാക്സിയുടെ ബട്ടൻസ് അഴിച്ചകത്തി..
തണുത്ത രാത്രിയിൽ അവളുടെ വിരിഞ്ഞ മാമ്പഴം പോലുള്ള മാറിടങ്ങൾ പുറത്തേക്ക് തള്ളിനിന്നു.
നിലാവിന്റെ നേർത്ത വെളിച്ചത്തിൽ ആ ഇളം കാപ്പി നിറമുള്ള മുലക്കണ്ണുകൾ വിറച്ചുനിന്നു.
സന്ദീപ് തന്റെ കൈപ്പത്തികൾ കൊണ്ട് ആ മാംസളമായ സുന്ദരമായ മുലകളെ പൊതിഞ്ഞുപിടിച്ചു.
അമർത്താതെ, വളരെ മൃദുവായി അയാൾ അവിടെ വൃത്തങ്ങൾ വരച്ചു തുടങ്ങിയപ്പോൾ മീരയുടെ ശരീരം ഒരു തന്ത്രിവാദ്യം പോലെ മീട്ടപ്പെട്ടു.
അവളുടെ കൈകൾ അറിയാതെ ഉയർന്ന് അയാളുടെ മുടിയിഴകളിൽ കോർത്തുപിടിച്ചു,
അവനെ തന്നിലേക്ക് കൂടുതൽ അടുപ്പിക്കാൻ അവൾ വെമ്പി.
അയാളുടെ നാവു അവളുടെ കഴുത്തിടുക്കിലൂടെ താഴേക്ക് അരിച്ചു കയറി,അവളുടെ മുലഞെട്ട് പതിയെ വായിലാക്കി വലിച്ചുകുടിച്ചു…
“ആഹ്ഹ്ഹ്…”
പതിയെ താഴോട്ട് നീങ്ങി അയാൾ വയറിലെ മടക്കുകളിൽ പതുക്കെ ചുംബിച്ചു.
ഓരോ സ്പർശനത്തിലും പ്രണയത്തിന്റെ ഒരു വല്ലാത്ത ആർദ്രതയുണ്ടായിരുന്നു.
അയാൾ അവളുടെ മാക്സി പൂർണ്ണമായും അരക്കെട്ടിന് മുകളിലേക്ക് മാറ്റിയപ്പോൾ, മീരയുടെ ആ രഹസ്യലോകം അയാളുടെ മുന്നിൽ തുറക്കപ്പെട്ടു.
അയാൾ പതുക്കെ അവളുടെ വിരിഞ്ഞ തുടകൾക്കിടയിൽ മുഖം അമർത്തി.
അവളുടെ ആ ലോലമായ ഭാഗങ്ങളിൽ അയാളുടെ ചൂടുള്ള നിശ്വാസം തട്ടിയപ്പോൾ മീരയുടെ ഇടുപ്പ് തനിയെ മുകളിലേക്ക് ഉയർന്നുതാണു.
സന്ദീപ് തന്റെ വിരലുകൾ കൊണ്ട് അവളുടെ ആ നനവാർന്ന പൂർച്ചാലിൽ പതുക്കെ തലോടി.
ആ സ്പർശനത്തിൽ നൂറു നൂറു പൂക്കൾ ഒരേസമയം വിരിയുന്ന സുഖമായിരുന്നു മീര അനുഭവിച്ചത്.
അവൾ കണ്ണുകൾ മുറുക്കി അടച്ച് ആ സുഖം ആവോളം നുകർന്നു.
അയാൾ തന്റെ മുഖം അവളുടെ വിരിഞ്ഞ തുടയിടുക്കുകളിലെ ആ നിഗൂഢമായ താഴ്വരയിലേക്ക് താഴ്ത്തി.
സന്ദീപ് തന്റെ ചുണ്ടുകൾ അവളുടെ ആ ലോലമായ പൂവിതളുകളിൽ അമർത്തിയപ്പോൾ, വർഷങ്ങളായി ഉറങ്ങിക്കിടന്ന അവളുടെ ഉള്ളിലെ അഗ്നിപർവ്വതം ഉണർന്നു.
അവളുടെ കൈവിരലുകൾ ബെഡ്ഷീറ്റിൽ ആഴ്ന്നിറങ്ങി, ശരീരം വില്ലുപോലെ വളഞ്ഞു.
ആ രാത്രിയുടെ നിശബ്ദതയിൽ, മഴയുടെ തണുപ്പും സന്ദീപിന്റെ ശരീരത്തിന്റെ ചൂടും മീരയെ മറ്റൊരു ലോകത്തേക്ക് എത്തിച്ചു. തന്റെ വിറയ്ക്കുന്ന തുടകൾക്കിടയിൽ സന്ദീപിന്റെ മുഖം അമർന്നിരിക്കുമ്പോൾ, മീരയുടെ വിരലുകൾ അയാളുടെ മുടിയിഴകളിൽ ആഴ്ന്നിറങ്ങി.
അവളുടെ ഉടൽ ഒരു വില്ലുപോലെ വളഞ്ഞുനിൽക്കുകയായിരുന്നു. സന്ദീപിന്റെ നാവു അവളുടെ ആ ലോലമായ തടിച്ച പൂർ തടത്തിൽ വിചിത്രമായ താളത്തിൽ ചലിച്ചു തുടങ്ങിയപ്പോൾ, മീരയുടെ വികാരങ്ങൾ ഉറവപ്പൊട്ടി…
അയാൾ തന്റെ നാവുകൊണ്ട് അവിടുത്തെ ഓരോ അണുവിലും പ്രണയത്തിന്റെ വിചിത്രമായ ചിത്രങ്ങൾ വരച്ചു തുടങ്ങി.
അമർത്താതെ, എന്നാൽ വല്ലാത്തൊരു ഉന്മാദമുണർത്തുന്ന തരത്തിൽ അയാൾ അവിടെ ചലിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.
പെട്ടെന്ന്, ആ വികാരം ഒരു വേലിയേറ്റം പോലെ അവളിൽ കരകവിഞ്ഞു.
“ആഹ്ഹ…..”
മീരയുടെ പൂറിൽ നിന്നും കൊഴുപ്പുള്ള മദനരസം തടസ്സമില്ലാതെ പുറത്തേക്ക് ഒഴുകി അയാളുടെ മുഖത്തും കൈകളിലും പടർന്നു. അവൾ സർവ്വശക്തിയുമെടുത്ത് വിറച്ചുപോയി.
“സന്ദീപ്… ആഹ്ഹ്… നിർത്തല്ലേ…!”
അവൾ കിതച്ചുകൊണ്ട് മന്ത്രിച്ചു. ആ നിമിഷം അയാൾ തന്റെ വിരലുകൾ ആ രതിരസത്തിൽ കുതിർത്ത് അവളുടെ ചുണ്ടുകളിൽ തൊട്ടു.
ആ കൊഴുപ്പുള്ള രതിരസം സന്ദീപിന്റെ മുഖത്തും ചുണ്ടുകളിലും പടരുന്നത് അവൾ പാതി തുറന്ന കണ്ണുകളിലൂടെ കണ്ടു.
അയാൾ അത് തന്റെ നാവുകൊണ്ട് നുകർന്നുകൊണ്ട് മുകളിലേക്ക് അരിച്ചു കയറി.
അവളുടെ വയറിലെ മടക്കുകളിലും നഗ്നമായ മുലകളിലും തന്റെ മുഖത്ത് പടർന്ന ആ രതിരസം അയാൾ ചുംബനങ്ങളിലൂടെ പുരട്ടിക്കൊടുത്തു.
തന്റെ തന്നെ ശരീരത്തിലെ ആ പ്രണയദ്രാവകം സന്ദീപിന്റെ ഉമിനീരുമായി കലർന്ന് മാറിടത്തിലൂടെ ഒലിച്ചിറങ്ങിയപ്പോൾ മീരയ്ക്ക് ഒരു വല്ലാത്ത ഉന്മാദം തോന്നി.
എന്നാൽ സന്ദീപ് അവിടെ നിർത്താൻ തയ്യാറായിരുന്നില്ല.
അയാൾ പതുക്കെ അവളുടെ മുകളിലേക്ക് പടർന്നു കയറി, തന്റെ വിരിഞ്ഞ നെഞ്ച് അവളുടെ അലതല്ലുന്ന മുലകളിലേക്ക് അമർത്തി വെച്ചു.
മീരയുടെ വിറയ്ക്കുന്ന ചുണ്ടുകളിൽ തന്റെ ചുണ്ടുകൾ ചേർത്തുവെച്ച്, അയാൾ ആ പ്രണയത്തിന്റെ ആഴം അവൾക്ക് മനസ്സിലാക്കിക്കൊടുക്കുകയായിരുന്നു..
അവളുടെ നഗ്നമായ തുടകൾ അയാളുടെ ഉറച്ച ശരീരത്തോട് ഉരസിയപ്പോൾ, അഞ്ചു വർഷത്തെ അവളുടെ ഏകാന്തത ഒരൊറ്റ നിമിഷം കൊണ്ട് ഉരുകിത്തീർന്നു.
സന്ദീപ് പതുക്കെ തന്റെ ആ കരുത്തുറ്റ ആൺകരുത്ത് അവളുടെ നനഞ്ഞൊലിച്ച ആ ചാലിലേക്ക് അമർത്തി വെച്ചു.
അവന്റെ തടിച്ച കുണ്ണയുടെ ചൂട് തന്റെ ഉള്ളിലേക്ക് പ്രവേശിക്കാൻ തുടങ്ങുന്നത് അറിഞ്ഞപ്പോൾ മീരയുടെ ശ്വാസം തൊണ്ടയിൽ കുടുങ്ങി.
“ആഹ്…സന്ദീപ്… പതുക്കെ…”
അവൾ അവന്റെ തോളുകളിൽ മുറുക്കിപ്പിടിച്ചുകൊണ്ട് മന്ത്രിച്ചു. അയാൾ യാതൊരു തിടുക്കവുമില്ലാതെ, പ്രണയത്തിന്റെ എല്ലാ ആർദ്രതയോടും കൂടി ഇഞ്ച് ഇഞ്ചായി അവളിലേക്ക് ആഴ്ന്നിറങ്ങി.
ആ ഇടുങ്ങിയ വഴിയിലൂടെ അയാൾ ഉള്ളിലേക്ക് കയറുമ്പോൾ മീരയുടെ ശരീരം കിടക്കയിൽ കിടന്ന് പിടഞ്ഞു.
വർഷങ്ങളായി പൂട്ടിയിട്ടിരുന്ന ആ വാതിൽ സന്ദീപിന്റെ ആ പ്രവേശനത്തിൽ പൂർണ്ണമായും തുറക്കപ്പെട്ടു. ഓരോ ചലനത്തിലും അവൾ അനുഭവിച്ച സുഖം വിവരണാതീതമായിരുന്നു.
“ആഹ്ഹ്.. ആഹ്ഹ.. ആഹ്ഹ.. ആഹ്ഹ്..”
അയാൾ വേഗത കൂട്ടിത്തുടങ്ങിയപ്പോൾ മീരയുടെ ഇടുപ്പ് അയാളുടെ താളത്തിനൊപ്പം ഉയർന്നു താണു.
മുറിയിലെ തണുത്ത വായുവിൽ അവരുടെ ശ്വാസോച്ഛ്വാസം മാത്രം മുഴങ്ങിക്കേട്ടു.
ഒപ്പം അയാൾ അവളുടെ മുലകളെ തന്റെ കൈവെള്ളയിൽ ഇട്ട് അമർത്തുമ്പോൾ, താഴെ ആ സുഖകരമായ മർദ്ദം അവളെ ഒരു ഭ്രാന്തമായ അവസ്ഥയിലെത്തിച്ചു.
മീരയുടെ നഖങ്ങൾ അയാളുടെ പുറത്ത് ആഴ്ന്നിറങ്ങി.
“ആഹ്ഹ.. ഹ്മ്മ്മ്.. ആഹ്ഹ..”
ആ രതിമൂർച്ഛയുടെ കൊടുമുടിയിൽ എത്തിയപ്പോൾ, മീര തന്റെ കാലുകൾ അയാളുടെ അരക്കെട്ടിന് ചുറ്റും മുറുക്കിപ്പൊതിഞ്ഞു.
ഒടുവിൽ, സർവ്വവും മറന്നുള്ള ആ നിമിഷത്തിൽ, സന്ദീപ് തന്റെ പ്രണയത്തിന്റെ സർവ്വ ഊർജ്ജവും അവളിലേക്ക് ഒഴുക്കി.
അവളുടെ പൂർ വളരെ കാലത്തിനു ശേഷം നിറഞ്ഞു കവിഞ്ഞു പുറത്തേക്ക് ഒഴുകി..
സന്ദീപിന്റെ സുഖകരമായ ചലനങ്ങൾക്കും ആർദ്രമായ ചുംബനങ്ങൾക്കും ഒടുവിൽ, പരകോടിയിലെത്തിയ സുഖത്തിന്റെ ലഹരിയിൽ മീര അഗാധമായ നിദ്രയിലേക്ക് വഴുതിവീണു.
അവളുടെ നഗ്നമായ മാറിടത്തിൽ സന്ദീപിന്റെ ചൂടുള്ള നിശ്വാസം അപ്പോഴും തട്ടുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പുറത്ത് മഴ അതിന്റെ ശക്തി കുറച്ച് പതുക്കെ ഒരു താരാട്ടുപോലെ പെയ്തുകൊണ്ടിരുന്നു.
പ്രഭാതത്തിന്റെ ആദ്യ കിരണങ്ങൾ ജനാലയിലൂടെ അരിച്ചെത്തിയപ്പോൾ മീര പതുക്കെ കണ്ണ് തുറന്നു.
അവളുടെ ശരീരം അപ്പോഴും ആ രാത്രിയിലെ വിരുന്നുകാരന്റെ ചൂട് തേടുകയായിരുന്നു.
കൈകൾ അറിയാതെ കട്ടിലിന്റെ മറുഭാഗത്തേക്ക് നീണ്ടു. പക്ഷേ… അവിടെ ആരും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
മീര ഞെട്ടിപ്പിടഞ്ഞ് എഴുന്നേറ്റു. മുറി ശൂന്യമാണ്.അയാൾ അവളെ പുതപ്പിച്ചിരുന്നു..
ജനാലകൾ തുറന്നു കിടക്കുന്നു,
രാത്രിയിലെ തണുത്ത കാറ്റേറ്റ് കർട്ടനുകൾ പതുക്കെ ആടുന്നുണ്ട്.
അവൾ തന്റെ ശരീരത്തിലേക്ക് നോക്കി. മാക്സി അലക്ഷ്യമായി അരക്കെട്ടിന് താഴെ കിടക്കുന്നു.
അവളുടെ വെളുത്ത ചർമ്മത്തിൽ സന്ദീപിന്റെ വിരലുകൾ അമർന്ന പാടുകളും, മാറിടത്തിൽ അവശേഷിച്ച ചുംബനമുദ്രകളും ആ രാത്രി സത്യമായിരുന്നു എന്ന് വിളിച്ചുപറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
കിടക്ക വിരിയിൽ അവർ തമ്മിൽ പിണഞ്ഞു കിടന്നതിന്റെ ചുളിവുകൾ മായാതെ നിൽക്കുന്നു.
അവൾ വേഗം എഴുന്നേറ്റ് ജനാലയ്ക്കലേക്ക് നടന്നു.
പുറത്ത് ഇടവപ്പാതിയുടെ മഴ തോർന്നിരിക്കുന്നു.
മരങ്ങളിൽ നിന്നും വെള്ളത്തുള്ളികൾ ഇറ്റുവീഴുന്നുണ്ട്. മുറ്റത്തെ മണ്ണിൽ പുതിയ പാദമുദ്രകളൊന്നുമില്ല.
എല്ലാം ഒരു സ്വപ്നം പോലെ… അല്ലെങ്കിൽ ഒരു മായ പോലെ. അവൾ ആ മുറിയിലാകെ ഒന്ന് കണ്ണോടിച്ചു.
സന്ദീപ് ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന ആ പഴയ പെർഫ്യൂമിന്റെ മണം വായുവിൽ അപ്പോഴും നേർത്ത രീതിയിൽ തങ്ങിനിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
മീരയുടെ ഉള്ളിലൊന്ന് വിങ്ങി.
അവൻ വന്നത് അവളെ ഉണർത്താനായിരുന്നോ, അതോ അഞ്ചു വർഷത്തെ അവളുടെ ഏകാന്തതയ്ക്ക് ഒരു രാത്രിയുടെ ആയുസ്സുള്ള ശമനം നൽകാനായിരുന്നോ?!!
കണ്ണാടിക്ക് മുന്നിൽ ചെന്നു നിന്ന അവൾ തന്റെ ചിതറിക്കിടക്കുന്ന മുടിയിഴകൾ ഒതുക്കി.
കണ്ണുകളിൽ ഇപ്പോഴും ആ രാത്രിയിലെ ഉന്മാദത്തിന്റെ തിളക്കം ബാക്കിയുണ്ട്. അവൾ പതുക്കെ മന്ത്രിച്ചു:
”നീ പോയി… പക്ഷേ നിന്റെ ഈ ചൂട്… അത് എന്നെ വീണ്ടും ജീവിക്കാൻ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു.”
അപ്പുറത്തെ അമ്മയുടെ മുറിയിൽ നിന്നും ഒരു വിളി കേട്ടു.
മീര തന്റെ വസ്ത്രങ്ങൾ ശരിയാക്കി, മുഖത്തെ വികാരങ്ങൾ തുടച്ചുമാറ്റി.
അവൾ പുറത്തേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ, അവളുടെ ഉള്ളിൽ ആ രാത്രിയിലെ മഴയുടെ ഇരമ്പലും സന്ദീപിന്റെ സുഖകരമായ സ്പർശനവും ഒരു മരിക്കാത്ത സംഗീതമായി അവശേഷിച്ചു.
ആ പ്രഭാതത്തിൽ മീരയുടെ മനസ്സിൽ നിഗൂഢമായ ഒരു ശൂന്യത പടരാൻ തുടങ്ങുമ്പോഴാണ് മുറ്റത്ത് ഒരു കാർ വന്നു നിൽക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ടത്.
അവൾ വേഗം ജനാലയിലൂടെ പുറത്തേക്ക് നോക്കി.
അവിടെ നിന്നും ഇറങ്ങിവരുന്ന രൂപം കണ്ട് അവളുടെ ശ്വാസം ഒരു നിമിഷം നിലച്ചുപോയി.
അത് സന്ദീപായിരുന്നു! രാത്രിയിൽ കണ്ട ആ നിഗൂഢ രൂപമല്ല, മറിച്ച് ജീവസ്സുറ്റ, യാഥാർത്ഥ്യമായ സന്ദീപ്.!!!
അവൾ ഓടിച്ചെന്ന് വാതിൽ തുറന്നു. മുറ്റത്ത് നിൽക്കുന്ന സന്ദീപിന്റെ കണ്ണുകളിൽ രാത്രി കണ്ട അതേ തീവ്രതയുണ്ടായിരുന്നു. അവൻ പതുക്കെ അവളുടെ അരികിലേക്ക് നടന്നു വന്നു.
”സന്ദീപ്… നീ… നീ എപ്പോഴാണ് വന്നത്? രാത്രി…!!!!”
അവൾ വാക്കുകൾ കിട്ടാതെ പതറി.
സന്ദീപ് പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അവളുടെ കൈകൾ തന്റെ കൈക്കുള്ളിലാക്കി.
“രാത്രി ഞാൻ വന്നത് നീ അറിഞ്ഞില്ലേ മീരേ? ഇടവപ്പാതി പെയ്യുമ്പോൾ നിന്നെ തനിച്ചാക്കാൻ എനിക്ക് തോന്നിയില്ല. നീ ഉറക്കത്തിലായിരുന്നു… പക്ഷേ നിന്റെ ശരീരം എന്നെ സ്വീകരിച്ചത് ഞാൻ അറിഞ്ഞു. നീ ഉറങ്ങുന്നത് കണ്ടു. പിന്നെ എനിക്ക് എന്നെത്തന്നെ നിയന്ത്രിക്കാനായില്ല.”
മീരയുടെ മുഖത്ത് ലജ്ജയും സന്തോഷവും ഒരേസമയം വിരിഞ്ഞു.
രാത്രിയിൽ അനുഭവിച്ചത് വെറുമൊരു നിഴലായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് അഞ്ചു വർഷത്തെ കടൽ കടന്നുള്ള കാത്തിരിപ്പ് അവസാനിപ്പിച്ച് തിരിച്ചെത്തിയ തന്റെ പ്രിയതമൻ തന്നെയായിരുന്നു എന്ന സത്യം അവൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
വളരെക്കാലമായി കിടപ്പിലായിരുന്ന അമ്മ മുറിയിൽ നിന്നും പുറത്തേക്ക് വന്നു.
“മീരേ… സന്ദീപ് എത്തിയോ? രാത്രി അവൻ എന്റെ അരികിൽ വന്നിരുന്നു. ഇനി അവൻ എങ്ങും പോകില്ല എന്ന് എനിക്ക് വാക്ക് തന്നിട്ടുണ്ട്.”
മീരക്ക് അത് കണ്ട് അശ്ചര്യം അടക്കാൻ ആയില്ല.
അത് ശ്രദ്ധിച്ച സന്ദീപ് മീരയെ ചേർത്തുപിടിച്ചു.
“അതെ മീരേ, ഇനി എങ്ങോട്ടുമില്ല. ഈ തറവാടിന്റെ ഏകാന്തത നമ്മൾ ഇനി ഒന്നിച്ച് മാറ്റും. ഇന്നലെ രാത്രി ആ മഴയത്ത് തുടങ്ങിയത് നമ്മുടെ ജീവിതത്തിന്റെ പുതിയൊരു അധ്യായമാണ്.”
മീര അവന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചായുമ്പോൾ പുറത്ത് മഴ വീണ്ടും പെയ്യാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു.
പക്ഷേ ഇപ്പോൾ ആ മഴയ്ക്ക് തണുപ്പല്ലായിരുന്നു, മറിച്ച് വരാനിരിക്കുന്ന വസന്തത്തിന്റെ സുഗന്ധമായിരുന്നു.
അഞ്ചു വർഷത്തെ മരവിപ്പ് ഉരുകിത്തീർന്നു, മീരയുടെ ജീവിതത്തിൽ പ്രണയത്തിന്റെ നിത്യവസന്തം വിരിഞ്ഞു.
ഇനി ഒരിക്കലും വേർപിരിയാത്തവിധം സന്ദീപിന്റെ നെഞ്ചിലെ ചൂടിലേക്ക് മുഖം പൂഴ്ത്തി കിടക്കുമ്പോൾ, ജനാലയ്ക്കൽ പെയ്യുന്ന മഴയോട് മീര പതുക്കെ മന്ത്രിച്ചു…..
“ഇവൻ വെറുമൊരു നിഴലല്ല, എന്റെ പ്രാണനായി മടങ്ങിയെത്തിയ ഇടവപ്പാതിയിലെ വിരുന്നുകാരൻ.”
(ശുഭം.)
[ഒറ്റയ്ക്ക് വഴിവെട്ടി വന്നവൻ ]
