ആനി ചേച്ചിയുടെ നെഞ്ചത്ത് കൈ വച്ചതിന്റെ തൊട്ടടുത്ത ദിവസം എനിക്ക് വല്ലാത്ത ഒരുതരം ഭയമായിരുന്നു ചേച്ചിയുടെ മുഖത്തു നോക്കാൻ വരെ ഞാൻ പേടിച്ചു അന്ന് മുഴുവൻ ഞാൻ ഒഴിഞ്ഞു മാറി നടന്നു.
അങ്ങനെ രാത്രി ഭക്ഷണം കഴിച്ച് ഇരിക്കുമ്പോ ചേച്ചി വന്ന് “എന്തുപറ്റി ഒരു മിണ്ടാട്ടം ഇല്ലാത്തെ” എന്ന് ചോദിച്ചപ്പോഴാണ് ചേച്ചി ഒന്നും അറിഞ്ഞിട്ടില്ല എന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായത്. അന്ന് രാത്രിയും ഞാൻ എന്റെ കൈകൾ മെല്ലെ ചേച്ചിയുടെ നെഞ്ചത്തായി വച്ചു.
ഉറങ്ങുമ്പോഴും ബ്രാ ഇട്ടായിരുന്നു ചേച്ചിയുടെ കിടത്തം അതുകൊണ്ട് തന്നെ അതിന്റെ ഉള്ളിൽ ഉള്ളതിന്റെ വലുപ്പമോ സുഖമോ ഒന്നും ഞാൻ അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല. ഒരു പെണ്ണിന്റെ നെഞ്ചത്ത് കൈ വെക്കുന്നു എന്നാലോചിക്കുമ്പോൾ ഉള്ള ഒരു ഉന്മാദം മാത്രം,
ആ ഉന്മാദത്തിന് കുറച്ചുകൂടെ എരുവ് പകരാൻ തീരുമാനിച്ചു ഞാൻ അന്നത്തെ ആ പത്തൊൻപതുകാരിയുടെ ഇടതുമുലയിൽ ഞാൻ രണ്ട് ഞെക്ക് ഞെക്കി ചേച്ചി ഒന്ന് തിരിഞ്ഞ് കിടന്നതല്ലാതെ വേറെ പ്രതികരണങ്ങളൊന്നും അവിടെ നിന്നുണ്ടായില്ല. അന്നാണ് ആ സത്യം ഞാൻ മനസ്സിലാക്കിയത് ആനി ചേച്ചി കട്ടിൽ കണ്ടാൽ ശവമാണെന്ന സത്യം.
അങ്ങനെ ഞെക്കലും പിടുത്തവുമായി ദിവസങ്ങൾ കടന്നുപോയികൊണ്ടിരുന്നു അപ്പോഴാണ് വല്യപ്പച്ചന് ശ്വാസമുട്ടലായി ഹോസ്പിറ്റലിൽ അഡ്മിറ്റ് ആവുന്നത്. വല്യമ്മച്ചിയും അമ്മച്ചിയും എല്ലാം ഹോസ്പിറ്റലിൽ തന്നെ ആയിരുന്നു ഞാനും ആനി ചേച്ചിയും മാത്രം അപ്പച്ചനായിരുന്നു ഞങ്ങൾക്കും ഹോസ്പിറ്റലിലേക്കും എല്ലാം ഭക്ഷണം എത്തിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നത് അങ്ങനെ വല്യപ്പച്ചൻ ഹോസ്പിറ്റലിൽ ആയതിന്റെ രണ്ടാം ദിവസം രാത്രി വീട്ടിൽ ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരും മാത്രം.
