അവൾ സ്വയം പിറുപിറുത്തു.
കണ്ണിലെ നീറ്റൽ സഹിക്കവയ്യാതെ അവൾ തന്റെ ശരീരത്തിൽ ചുറ്റിയിരുന്ന തോർത്തുമുണ്ട് കൊണ്ട് മുഖം അമർത്തിത്തുടച്ചു.
പക്ഷേ, ആ തോർത്ത് നേരത്തെ തന്നെ ഷവറിലെ വെള്ളത്തിൽ കുതിർന്നുപോയിരുന്നു. നനഞ്ഞ ആ തോർത്ത് അവളുടെ നഗ്നമായ ശരീരത്തോട് ഒട്ടിപ്പിടിച്ചു നിന്നു.
തണുത്ത വെള്ളം വീണതുകൊണ്ടാവാം, അവളുടെ വലിയ കൂമ്പിനിൽക്കുന്ന മാമ്പഴമുലകൾ ആ നനഞ്ഞു സുതാര്യമായ തോർത്തിലൂടെ പുറത്തേക്ക് തള്ളിനിന്നു.
തോർത്തിൻ്റെ നേർത്ത നാരുകൾക്കിടയിലൂടെ അവളുടെ ഇളം കാപ്പി വലിയ മുലഞെട്ടുകൾ കാഠിന്യത്തോടെ തെളിഞ്ഞു കാണാമായിരുന്നു.
ആ കാഴ്ച ഒരു ശില്പം പോലെ മനോഹരവും എന്നാൽ മീരയെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ഭയപ്പെടുത്തുന്നതുമായിരുന്നു.
ആ നനഞ്ഞ വേഷത്തിൽ താൻ എത്രത്തോളം പ്രലോഭിതയാണെന്ന് അവൾ അറിഞ്ഞില്ല.
മുഖത്തെ സോപ്പ് പകുതിയും ആ തോർത്തിൽ പറ്റിപ്പിടിച്ചു. കണ്ണുകൾ കഷ്ടപ്പെട്ട് തുറന്നുകൊണ്ട് അവൾ ബാത്റൂമിന് പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങാൻ നിക്കവേ ആണ് അവൾ അത് ശ്രദ്ധിച്ചത്..
ബാത്റൂമിലെ ആ ചെറിയ വെന്റിലേറ്ററിന് പുറത്ത് ആരോ നിൽക്കുന്നത് പോലെ അവൾക്ക് തോന്നി. വെറും തോന്നലല്ല, ഒരു നിഴൽ അവിടെ അനങ്ങുന്നുണ്ട്!
“ആരാ… സന്ദീപ്… നീയാണോ…പോലീസിനെ വിളിക്കും ഞാൻ..!!!”
അവൾ ആ വെന്റിലേറ്റർ നോക്കി കോപിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു..
പെട്ടെന്ന് മീരയുടെ ഫോൺ ബാത്റൂമിന് പുറത്ത് ബെഡിൽ കിടന്ന് തുടർച്ചയായി വൈബ്രേറ്റ് ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി.
