ഭിത്തിയും അവന്റെ കരുത്തുറ്റ ശരീരവും തമ്മിലുള്ള ആ ചെറിയ ഇടയിൽ മീര ശ്വാസം മുട്ടി നിൽക്കുകയായിരുന്നു.
നനഞ്ഞൊട്ടിയ മാക്സിക്കുള്ളിൽ അവളുടെ ഹൃദയം ഒരു പക്ഷിയെപ്പോലെ പിടയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
അവൻ തന്റെ ഇടതുകൈ പതുക്കെ ഉയർത്തി മീരയുടെ മുഖത്തെ ആ നനഞ്ഞ മുടിയിഴകൾ കാതോരത്തേക്ക് വകഞ്ഞുമാറ്റി.
അവന്റെ വിരലുകൾ അവളുടെ കവിളിൽ തട്ടിയപ്പോൾ മീരയുടെ ഉള്ളിലൂടെ ഒരു മിന്നൽപിണർ പാഞ്ഞുപോയി.
”മീരേ… നീ വിറയ്ക്കുകയാണല്ലോ,”
അവൻ വളരെ താഴ്ന്ന സ്വരത്തിൽ, പ്രലോഭിപ്പിക്കുന്ന രീതിയിൽ മന്ത്രിച്ചു.
അവന്റെ മറുകൈ പതുക്കെ അവളുടെ അരക്കെട്ടിലേക്ക് നീങ്ങി.
മാക്സിയുടെ നനഞ്ഞ തുണിക്കു മുകളിലൂടെ അവന്റെ ചൂടുള്ള കൈപ്പത്തി അമർന്നപ്പോൾ മീരയുടെ കണ്ണുകൾ താനേ അടഞ്ഞുപോയി.
വർഷങ്ങളായി താൻ പൂട്ടിയിട്ട വികാരങ്ങളുടെ അണക്കെട്ട് തകരുന്നത് അവൾ അറിഞ്ഞു.
”നിർത്തൂ… സന്ദീപ്… വേണ്ട…”
അവൾ പതുക്കെ പറഞ്ഞു നോക്കി. പക്ഷേ ആ വാക്കുകളിൽ ദേഷ്യത്തേക്കാൾ കൂടുതൽ ഒരുതരം അശരണതയായിരുന്നു.
അവൻ അവളുടെ കഴുത്തിന്റെ ആ ലോലമായ ഭാഗത്തേക്ക് മുഖമടുപ്പിച്ചു.
അവന്റെ ചൂടുള്ള നിശ്വാസം അവളുടെ ചർമ്മത്തിൽ തട്ടിയപ്പോൾ മീരയുടെ കൈകൾ അറിയാതെ അവന്റെ തോളുകളിൽ അമർന്നു.
അവൻ പതുക്കെ അവളുടെ കഴുത്തിൽ ചുംബിച്ചു.
”ഈ അഞ്ചു വർഷം… നീ എങ്ങനെയാണ് എന്നെ ഓർക്കാതെ കഴിഞ്ഞത് മീരേ?”
