ഇടവപ്പാതിയിലെ വിരുന്നുകാരൻ 2 [ഒറ്റയ്ക്ക് വഴിവെട്ടി വന്നവൻ] 60

 

വർഷങ്ങളായി അവൾ കാത്തുസൂക്ഷിച്ച ആ കാപട്യത്തിന്റെ മതിൽക്കെട്ടുകൾ ഓരോന്നായി തകർന്നു വീഴുകയായിരുന്നു.

 

 

 

​പുറത്ത് മഴ ആർത്തലച്ചു പെയ്യുന്നു.

 

മിന്നൽ വെളിച്ചത്തിൽ ആ മുറി ഇടയ്ക്കിടെ പ്രകാശിച്ചു.

 

ആ സമയത്ത് പുറത്തെ മഴയുടെ താളം മുറിക്കുള്ളിലെ നിശബ്ദതയെ കൂടുതൽ അഗാധമാക്കി.

 

 

നനഞ്ഞൊട്ടിയ മാക്സി അവളുടെ കാലുകളിൽ നിന്നും പതുക്കെ അയാൾ മുകളിലേക്ക് നീക്കി.

 

മീരയുടെ വെളുത്തു തുടുത്ത തുടകൾ ആ മുറിയിലെ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ പാലുപോലെ തിളങ്ങി.

 

 

​അവളുടെ കണങ്കാലിലെ ആ പഴയ സ്വർണ്ണ പാദസരം അയാൾക്ക് ഒരു വല്ലാത്ത ലഹരി നൽകി.

 

“എന്താ സൗന്ദര്യം…”

 

അയാൾ പതുക്കെ മന്ത്രിച്ചു.

 

ആ ശബ്ദത്തിൽ വർഷങ്ങളുടെ കാത്തിരിപ്പിന്റെ ആർദ്രതയുണ്ടായിരുന്നു.

 

അയാൾ കുനിഞ്ഞ് അവളുടെ പാദങ്ങളിൽ അമർത്തി ചുംബിച്ചു.

 

മീരയുടെ വിരലുകൾ ആ സ്വർണ്ണ നൂലുകൾക്കിടയിൽ ഒന്ന് പിടഞ്ഞു.

 

അവൾ അറിയാതെ കണ്ണുകൾ മുറുക്കി അടച്ചു, ശ്വാസം ഉള്ളിലേക്ക് വലിച്ചുപിടിച്ചു.

 

 

​അയാൾ അവിടെ നിർത്തിയില്ല.

 

തൻ്റെ മുഖം അവളുടെ ആ തടിച്ച വെളുത്ത തുടകളിലൂടെ സാവധാനം അരിച്ചു നീക്കി.

 

മാക്സിയുടെ അറ്റത്തുകൂടെ അയാൾ അവളുടെ തുടയിടുക്കിന്റെ ആഴങ്ങളിലേക്ക് മുഖമടുപ്പിച്ചു.

 

മീരയുടെ കൈകൾ ബെഡ്ഷീറ്റിൽ മുറുകി,

 

വിരലുകൾ ആ തുണിയിൽ ആഴ്ന്നിറങ്ങി.

 

ഭയവും ലജ്ജയും ഒരു വശത്ത് നിൽക്കുമ്പോഴും, തൻ്റെ ശരീരം അവനിൽ നിന്നും കൂടുതൽ ആഗ്രഹിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് അവൾ ഞെട്ടലോടെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *