ഇടവപ്പാതിയിലെ വിരുന്നുകാരൻ 2 [ഒറ്റയ്ക്ക് വഴിവെട്ടി വന്നവൻ] 215

 

അവളുടെ കാലുകൾ അയാൾ പതുക്കെ അകത്തി മാറ്റി.

വർഷങ്ങളായി ആരും കാണാത്ത, ആരും സ്പർശിക്കാത്ത മീരയുടെ ആ രഹസ്യലോകം അയാളുടെ മുന്നിൽ തുറക്കപ്പെട്ടു.

കറുത്ത രോമങ്ങൾക്കിടയിൽ ഒളിഞ്ഞുനിന്ന അവളുടെ ആ തടിച്ച പൂർത്തടം അയാളെ കൂടുതൽ പ്രലോഭിപ്പിച്ചു.

മീരയുടെ ഉടൽ ഒരു വില്ലുപോലെ വളഞ്ഞു.

അഞ്ചു വർഷത്തെ മരവിപ്പിന് ശേഷം തന്റെ ശരീരത്തിലെ ഏറ്റവും ലോലമായ ഇടങ്ങളിൽ ഒരു പുരുഷന്റെ നിശ്വാസവും സ്പർശനവും ഏറ്റുവാങ്ങുമ്പോൾ അവൾക്ക് നിയന്ത്രണം നഷ്ടപ്പെടുകയായിരുന്നു.

അയാളുടെ മുഖം തന്റെ തുടയിടുക്കിലെ ആ ചാലിലേക്ക് അമർന്നപ്പോൾ അവൾ വിറയ്ക്കുന്ന കൈകൾ കൊണ്ട് ബെഡ്ഷീറ്റിൽ മുറുക്കിപ്പിടിച്ചു.

​”ആഹ്… സന്ദീപ്… ഒന്ന്….നിർത്തൂ… എനിക്ക്… എനിക്ക് ഭ്രാന്ത് പിടിക്കുന്നു…”

അവൾ കിതച്ചുകൊണ്ട് മന്ത്രിച്ചു. അവളുടെ ശബ്ദത്തിൽ പകുതി ലജ്ജയും പകുതി അനിയന്ത്രിതമായ ആഗ്രഹവുമായിരുന്നു.

​അയാൾ തന്റെ വിരലുകൾ ആ രോമങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ അവളുടെ നനവാർന്ന ഭാഗത്തേക്ക് പതുക്കെ നീക്കി.

 

വിയർപ്പിന്റെയും പ്രണയത്തിന്റെയും ആ ഗന്ധം ആസ്വദിച്ചുകൊണ്ട് അയാൾ അവിടെ അമർത്തി.

തന്റെ മുന്നിലുള്ളത് ആരായാലും, അത് സന്ദീപിന്റെ ആത്മാവാണെന്ന് അവളുടെ മനസ്സ് വിശ്വസിക്കാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു.

​”സന്ദീപ്… ഇത്… ഇത് നീ തന്നെയാണോ? അതോ ഞാൻ കാണുന്ന സ്വപ്നമാണോ?”

അവൾ കണ്ണുകൾ പാതി തുറന്ന്, വികാരത്താൽ കലങ്ങിയ സ്വരത്തിൽ ചോദിച്ചു.

​അയാൾ മറുപടി പറയാതെ തന്റെ അധരങ്ങൾ അവളുടെ ആ തടിച്ച പൂർത്തടത്തിൽ അമർത്തി.

2 Comments

Add a Comment
  1. നന്ദുസ്

    അടിപൊളി….
    ഒരു മഴ നനഞ്ഞു കുളിരിൽ മുങ്ങിയ ഫീൽ..സൂപ്പർ….

  2. ivalk entha schizophrenia aano??? angane anel myr nala vishmam aaakum

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *