“അത് തന്നെയാണ് നല്ലത്, ചേച്ചി.” നിത്യ ടീച്ചർ പുറകില് നിന്നും പറഞ്ഞിട്ട് എഴുനേറ്റിരുന്നു. “വെറുതെ നമ്മൾ തമ്മില് എന്തിനാ ചേച്ചി മത്സരിക്കുന്നത്…! അവന് നമ്മളോട് ഒരേ പോലത്തെ സ്നേഹം തന്നെയ ഉള്ളത്. പിന്നെ, നമ്മളെ ഒരിക്കലും അവന് തരം താഴ്ത്തി കാണുകയില്ല. ഒരു വ്യക്തിത്വ മര്യാദ എപ്പോഴും അവന് നമ്മളോട് കാണിക്കുന്നുണ്ട്. എന്നെ ഒറ്റക്ക് കിട്ടുമ്പോ എന്നെ ഉയർത്തി കാണിക്കാൻ വേണ്ടി ചേച്ചിയെ ഒരിക്കലും എന്നോട് താഴ്ത്തി സംസാരിച്ചിട്ടില്ല, അതുപോലെ ചേച്ചിയെ ഉയർത്തി കാണിക്കാന് എന്നെയും ചേച്ചിയോട് അവന് താഴ്ത്തി സംസാരിച്ചിട്ടില്ല. അതൊന്നും കൂടാതെ ഇന്ന് വൈകിട്ട് ഞാനായിട്ട് അവനെ കളിക്കാൻ പോകുന്നുവെന്ന് പറഞ്ഞപ്പോ, വേറെ ആരെങ്കിലും ആയിരുന്നെങ്കിൽ എന്നെ കളിയാക്കുന്നത് പോകുമെങ്കിലും എന്നെ ചിലപ്പോ കഴപ്പിയായി പറയുമായിരുന്നു… പക്ഷേ ഇവന്റെ ഓരോ ബോഡി ലാംഗ്വേജും, ഭാവവും, കണ്ണുകളുടെ മാറ്റങ്ങളും സൂക്ഷ്മമായി പഠിച്ച് ഇവന്റെ മനസ്സ് ഞാൻ ശെരിക്കും വായിച്ചായിരുന്നു: ശെരിക്കും അവന് ഒരു നുള്ള് അഹങ്കാരം പോലും എന്നോട് കാണിച്ചില്ല, ഒരു പുച്ഛവും അവനിൽ നിന്നും ഉണ്ടായില്ല, അക്കാര്യത്തെ ചൊല്ലി തമാശക്ക് പോലും ഇവൻ എന്നെ കളിയാക്കി എന്നെ വേദനിപ്പിച്ചില്ല.
“ഇതൊന്നും കൂടാതെ ഇത്രയും വർഷത്തിൽ എന്റെ ഈ കള്ള കുട്ടനെ കുറ്റം പറയാനായി ഒന്നുംതന്നെ കിട്ടുന്നില്ല. അതുപോലെ തന്നെ ഇത്രയും വര്ഷങ്ങളായി ചേച്ചിയും അവനെ തമാശക്ക് പോലും വേദനിപ്പിച്ചിട്ടില്ല, പക്ഷേ എന്നോടുള്ള അസൂയ കാരണം മാത്രമാണ് കഴിഞ്ഞ കുറച്ച് ദിവസങ്ങളായി ചേച്ചി അവനോട് പിണങ്ങുകയും, ദേഷ്യപ്പെടുകയും, കാര്യമായി നുള്ളി വേദനിപ്പിക്കുകയും ഒക്കെ ചെയ്തത്. അതുകൊണ്ട് ഇനിയെങ്കിലും അവനെ വച്ച് നമ്മൾ കാണിക്കുന്ന ഈ മത്സരം അവസാനിപ്പിക്കാം ചേച്ചി. എനിക്കും ചേച്ചിക്കും ജിനു നമ്മുടെ ജീവനെ പോലെയാണ്, അതുപോലെ തന്നെയാണ് അവനും നമ്മളെ സ്നേഹിക്കുന്നത്. അതുകൊണ്ട് നമ്മൾ തമ്മില് വെറുതെ ഒരു താരതമ്യവും വേണ്ട ചേച്ചി. പക്ഷേ നമ്മുടെ മുന്നില് വച്ച് ഏതെങ്കിലും പെണ്ണിനെ അവന് കൊതിയോടെ നോക്കുകയാണെങ്കിൽ മാത്രം അവനെ വെറുതെ വിടരുത്, അവന്റെ കൈയും കാലും അടിച്ചു മുറിക്കണം, അവന്റെ കണ്ണും കുത്തി പൊട്ടിക്കണം.” ടീച്ചർ അവസാനത്തെ വാചകം ചിരിച്ചു കൊണ്ടാണ് പറഞ്ഞത്.
