“എനിക്ക് വിവേകമില്ല എന്നാണോ നിങ്ങൾ പറഞ്ഞു വരുന്നത്..?” ഞാൻ ചോദിച്ചു.
“എത്ര നല്ല മനുഷ്യനും വിവേകം ഇല്ലെങ്കിൽ പ്രലോഭനങ്ങളിൽ കുറച്ചു കുറച്ചായി വീണ് അതിന് അടിമപ്പെട്ട് പൂര്ണമായി മോശപ്പെട്ട ജീവിത ശൈലിയിലേക്ക് വീണു പോകും. അങ്ങനെ നിനക്ക് സംഭവിക്കാതിരിക്കട്ടേ.” താക്കീത് പോലെയാണ്, പക്ഷേ അയാൾ അനുകമ്പയോടെ തന്നെ പറഞ്ഞത്.
ഞാൻ ശെരിക്കും വിരണ്ടു പോയി.
“ഞാനും ഇവരും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം ശെരിയല്ലെന്ന് ഉദ്ദേശിച്ചാണോ ഈ താക്കീത്..?” മിസ്സും ടീച്ചറും നില്ക്കുന്ന ഭാഗത്തേക്ക് എന്റെ തല കൊണ്ട് കാണിച്ചിട്ട് ഞാൻ ചോദിച്ചു.
“നിനക്ക് അവർ ഉള്ളത് കൊണ്ടു മാത്രമാണ് നിന്റെ വിവേകം നിനക്ക് പൂര്ണമായി ഇതുവരെ നഷ്ടപ്പെടാത്തത്.” മൂപ്പൻ പറഞ്ഞു.
അപ്പോ ഞാൻ അന്തംവിട്ട് നിന്നു. എന്താണ് മൂപ്പൻ പറഞ്ഞു വരുന്നത്..? എനിക്കൊന്നും മനസ്സിലായില്ല.
അതുകൊണ്ട് ഞാൻ അതിനെക്കുറിച്ചൊക്കെ മൂപ്പനോട് കൂടുതൽ വ്യക്തമായി ചോദിച്ച് മനസ്സിലാക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. പക്ഷേ ഞാൻ എത്രയൊക്കെ ശ്രമിച്ചിട്ടും അയാള് ആ കാര്യങ്ങളെ കുറിച്ച് കൂടുതലൊന്നും സംസാരിക്കാൻ കൂട്ടാക്കിയില്ല.
ഒടുവില് ടീച്ചറും മിസ്സും മിൺമിണിയും കൂടി ഞങ്ങളുടെ അടുത്തേക്ക് തിരികെ വന്നപ്പോ ഞാൻ ആ പ്രശ്നം വിട്ടുകളഞ്ഞു.
“ശെരി മാമാ, ഓക്കെ മോളൂ, ഞങ്ങൾ പോയിട്ട് വരാം.” ഞാൻ അവരോട് യാത്ര പറഞ്ഞു. എന്നിട്ട് എന്റെ വണ്ടിയില് സാധനങ്ങള് എല്ലാം എടുത്ത് വച്ചിട്ട് മാറി നില്ക്കുന്ന ആ പയ്യന്മാരെ നോക്കി ഞാൻ വീണ്ടും കൈ കാണിച്ചിട്ട് ഹൃദയത്തിൽ തട്ടി. അവരും തിരികെ അതുപോലെ ചെയ്തു.
