ഒടുവില്, ഒരുപാട് നേരം കഴിഞ്ഞ്, ഞാൻ സ്വബോധം വീണ്ടെടുത്ത് അല്പ്പം അസ്വസ്ഥതയോടെ മിസ്സിന്റെ കണ്ണിലേക്ക് നോക്കി. മിസ്സ് ഭയങ്കരമായി നാണിച്ച് ഉരുകി കിടക്കുകയായിരുന്നു. മുഖമൊക്കെ ചുവന്നു തുടുത്തു തൊട്ടാല് രക്തം പൊടിയുന്നത് പോലെയായിരുന്നു.
ഞാൻ ഇത്രയും നേരമായി മിസ്സിന്റെ അവിടെ നോക്കി കിടന്നിട്ട് പോലും മിസ്സ് ഡ്രെസ്സിനെ നേരെയാക്കാതെ തന്നെ കിടന്നെന്ന് വിചാരിച്ച് എനിക്കെന്റെ അസ്വസ്ഥത മാറി പെട്ടന്ന് നാണം കേറി വന്നു.
പക്ഷേ ഞാൻ മിസ്സിന്റെ മുഖത്ത് നോക്കിയപ്പോഴാണ് മിസ്സിന്റെ ഭാവം മാറിയത്. മിസ്സിന്റെ നാണമൊക്കെ മാറി പെട്ടന്ന് ഒരു ഗൗരവം മുഖത്ത് നിറഞ്ഞു. എനിക്കെന്തോ പന്തികേട് തോന്നി.
“ഞാൻ പോയി വായും മുഖവും കഴികീട്ട് വരാം ചേച്ചി.” ചുമരിനോട് ചേര്ന്ന് കിടന്നിരുന്ന ഞാൻ വേഗം എഴുനേറ്റ് ബെഡ്ഡിൽ ചമ്മണംകെട്ടി ചുമരില് ചാരിയിരുന്നിട്ട് അസ്വസ്ഥനായി പറഞ്ഞു. “പിന്നേ വായ്ക്ക് നല്ല കയ്പ്പ്. പച്ച വിറക് കത്തിച്ചാൽ ഉണ്ടാകുന്ന പുക കണ്ണില് കേറിയത് പോലെ കണ്ണുകൾക്ക് വല്ലാത്ത എരിച്ചിലും നല്ല മങ്ങലുമുണ്ട്.” അതും പറഞ്ഞ് ഞാൻ ചുമരില് പിടിച്ച് ബെഡ്ഡിൽ മെല്ലെ എഴുനേറ്റ് നിന്നു.
അപ്പോ മിസ്സിന്റെ കണ്ണില് നല്ല നിരാശ പടർന്നു പിടിച്ചു. പക്ഷേ ഒന്നും മിണ്ടാതെ മിസ്സ് അങ്ങനെതന്നെ ബെഡ്ഡിന് നടുവിലായി, ചെക്പോസ്റ്റ് പോലെ നീണ്ടു നിവര്ന്ന് ചെരിഞ്ഞ് കിടന്നുകൊണ്ട് എന്റെ കണ്ണിലേക്ക് തന്നെ നോക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. എനിക്ക് പോകാനായി കാലുകൾ മടക്കി വയ്ക്കുകയോ, എഴുനേറ്റ് മാറി ഇരിക്കുകയോ ചെയ്തില്ല.
