സമ്മർ പാലസ് 1 [Ismail] 216

അപ്പുറത്ത് മകൾ അവളുടെ മുറിയിൽ ഒറ്റയ്ക്ക് കിടക്കുകയായിരുന്നു. മൊബൈൽ ഫോൺ ചാർജ് തീർന്ന് ഓഫായിരുന്നു. ഇരുട്ടിൽ അവൾക്ക് ഉറക്കം വന്നില്ല. കൊട്ടാരത്തിലെ നിശ്ശബ്ദത ചെവി തുളയ്ക്കുന്നതായി തോന്നി. പെട്ടെന്ന്…

താഴെ എവിടെനിന്നോ ഒരു കരിഞ്ഞ ഗന്ധം പോലെ എന്തോ മൂക്കിലേക്ക് തുളഞ്ഞു കയറി. പിന്നാലെ ചുമരുകൾക്കുള്ളിൽ നിന്ന് എന്തോ കരളുന്ന ശബ്ദം. ആദ്യം അവൾ അതത്ര ശ്രദ്ധിച്ചില്ലെങ്കിലും ശബ്ദം ആവർത്തിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.

ഒരുതരം ഭയം അവളെ വന്നു മൂടിയെങ്കിലും, ഉള്ളിലെ കൗതുകവും സാഹസികതയും അവളെ ഉണർത്തി. പേടി തോന്നിയെങ്കിലും, തൻ്റെ ‘പ്രോഗ്രസ്സീവ്’ സ്വഭാവത്തിനൊത്ത് ഇതൊക്കെ വെറും തോന്നലുകളാണെന്ന് സ്വയം ബോധ്യപ്പെടുത്തി.

അവൾ പതിയെ കട്ടിലിൽ നിന്നെഴുന്നേറ്റു. മുറിയിലെ വാതിൽ ശബ്ദമുണ്ടാക്കാതെ തുറന്നു. പുറത്ത് ഇടനാഴിയിൽ നല്ല ഇരുട്ട്. കൈയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന ഫോണിൻ്റെ ടോർച്ച് ഓൺ ചെയ്യാൻ നോക്കിയെങ്കിലും ബാറ്ററി ഇല്ലായിരുന്നു. അവൾ ഇരുട്ടിലൂടെ ശ്രദ്ധയോടെ കാൽവെച്ചു. കരിഞ്ഞ ഗന്ധം അപ്പോഴും അവിടെയുണ്ടായിരുന്നു. ശബ്ദം വരുന്ന ഭാഗത്തേക്ക് അവൾ പതിയെ നടന്നു. ഹൃദയം ഉച്ചത്തിൽ മിടിക്കാൻ തുടങ്ങി.

പഴയ തറയിലെ തടി ശബ്ദമുണ്ടാക്കുന്നത് അവൾക്ക് പേടിയായി തോന്നി. ഓരോ ചുവടുവെപ്പും വളരെ ശ്രദ്ധയോടെയായിരുന്നു. ഇരുട്ടിൽ എന്തൊക്കെയോ രൂപങ്ങൾ അനങ്ങുന്നതായി അവൾക്ക് തോന്നി. മാനേജർ പറഞ്ഞ കഥകൾ മനസ്സിലൂടെ മിന്നി മാഞ്ഞു. ശബ്ദം കൂടുതൽ വ്യക്തമായി കേൾക്കുന്ന ഒരിടത്തെത്തിയപ്പോൾ അവൾ പതിയെ താഴേക്ക് കുനിഞ്ഞു.