“കയറിക്കോ ബസ് എടുക്കാൻ സമയമായി…”
ബസ് സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്തതും സന്തോഷത്തോടെ കൈ വീശി കാണിച്ചു കൊണ്ടാണ് അയാൾ യാത്രയാക്കിയത്…സീറ്റിൽ നേരെ ഇരിക്കാൻ പോലുമാകാതെ അൽപനേരം എഴുന്നേറ്റ് നിന്നുകൊണ്ടാണ് ഞാൻ യാത്ര ചെയ്തത്,അയാളുടെ ആണത്തം ഉള്ളിൽ കിടന്ന് കാണിച്ച പരാക്രമത്തിന്റെ ബാക്കിപത്രം എന്നോണം അടിവയറ്റിൽ വല്ലാത്തൊരു വേദന അപ്പോഴും തോന്നുന്നുണ്ടായിരുന്നു….അല്പം ഒരാശ്വാസം തോന്നിയ ശേഷമാണ് ഞാൻ സീറ്റിലേക്ക് അമർന്നത്…നല്ല ക്ഷീണം ഉണ്ടായിരുന്നത് കാരണം തണുത്ത കാറ്റ് മുഖത്തേക്ക് അടിച്ചു തുടങ്ങിയപ്പോൾ തന്നെ ഞാൻ ഉറങ്ങിപ്പോയി…
“ ഇറങ്ങുന്നില്ലേ…”
കണ്ടക്ടർ തോളിൽ തട്ടി വിളിച്ചപ്പോഴാണ് സ്റ്റോപ്പിൽ എത്തിയ കാര്യം ഞാൻ അറിഞ്ഞത്…വീട്ടിലുള്ളവരെ എന്തു പറഞ്ഞു സമാധാനിപ്പിക്കും എന്നറിയാതെ മനസ്സിൽ നൂറുകൂട്ടം ചിന്തകളുമായി ഞാൻ ഇടവഴിയിലൂടെ മുന്നോട്ട് നടന്നു….
തുടരും…..
