അടിയാൻമാർ വാഴുന്നിടം [സ്പൾബർ] 258

“ ടീ… ഇങ്ങോട്ട് നോക്കെടീ… നിന്റമ്മയുടെ മൂലത്തിലേക്ക് കേറ്റുന്നത് കാണണ്ടേ നിനക്ക്… ?”..

ക്രൂരമായി ചിരിച്ച് കൊണ്ട് കാളി ചോദിച്ചു..

“തമ്പ്രാ… ഓളെ വിട്ടേക്ക് തമ്പ്രാ… ഓളപ്പുറത്ത് പോയിരുന്നോളും

തമ്പ്രാ… “..

മൂലത്തിലേക്കുള്ള കുത്തിന്റെ വേദന സഹിക്കവയ്യാതെ ചിരുത കരഞ്ഞ് കൊണ്ട് പറഞ്ഞു..

“ ഫ് ഭാ… പൊലയാടിച്ചി… തമ്പ്രാനോടെതിർക്കുന്നോ… ?..

മിണ്ടിയാ നിന്റെ മൂലം കീറും ഞാൻ… ചെലക്കാതെ അടങ്ങിയവിടെ നിന്നോ…”..

ക്രൂദ്ധനായ കാളി ആഞ്ഞടിച്ചു.. ഇടക്കവൻ കുണ്ണ വലിച്ചൂരി കല്യാണിയെ കാണിച്ചു..പിന്നെ അട്ടഹസിച്ച് കൊണ്ട് വീണ്ടും കയറ്റിയടിച്ചു…

തന്റെ വിധിയോർത്ത് കല്യാണി ഉറക്കെ കരഞ്ഞു.. കാളി മുരണ്ട് കൊണ്ട് മൂലത്തിലേക്ക് ആഞ്ഞടിച്ചു..

പക്ഷേ… കല്യാണിക്കിപ്പോ ഒരു സംശയം..തമ്പ്രാൻ അട്ടഹസിക്കുന്നുണ്ട്.. മുരളുന്നുണ്ട്.. മുക്രയിടുന്നുണ്ട്..പക്ഷേ, വേറൊരു ശബ്ദം കേൾക്കുന്നുണ്ട്.

അത് കുടിലിന് പുറത്ത് നിന്നാണ്.. വിശന്ന് വലഞ്ഞ ഒരു വന്യമൃഗത്തിന്റെ മുരൾച്ചപോലൊരു ശബ്ദം… മലഞ്ചെരുവായത് കൊണ്ട് തന്നെ ചില മൃഗങ്ങളൊക്കെ ഇടക്ക് വരാറുണ്ട്..എന്നാലും ഇത് ഭയാനകമായൊരു ശബ്ദമായിട്ടാണ് കല്യാണിക്ക് തോന്നിയത്..

കാളി അതൊന്നും കേൾക്കുന്നില്ല.. അവൻ ചിരുതയുടെ മൂലത്തിലേക്ക് ആഞ്ഞ് കുത്തുകയാണ്.. കല്യാണിക്കാ മുരൾച്ച ശരിക്ക് കേൾക്കാം.. പുറത്തൊരു വന്യമൃഗമുണ്ടെന്ന് അവൾക്കുറപ്പായി.. ഈ തമ്പ്രാൻ പോകുമ്പോൾ ഇയാളെ ആ വന്യമൃഗം കുത്തിക്കൊന്നാ മതിയായിരുന്നു എന്നവൾ ആത്മാർത്ഥമായും ആഗ്രഹിച്ച് പോയി..