അടിയാൻമാർ വാഴുന്നിടം [സ്പൾബർ] 206

പരിഹാസത്തോടെ കൈമൾ പറഞ്ഞു…

“അത്… അങ്ങുന്നേ… അടിയൻ ചീരുനെ മംഗലം കഴിച്ചിട്ട് കുറച്ച് നാളായി… ഇത് വരെ…അടിയൻ… കുറച്ച് നാളത്തേക്ക് തമ്പ്രാക്കന്മാരെ..ഇങ്ങോട്ടേക്ക്…”..

വിറച്ച് കൊണ്ടാണ് കുമാരൻ പറഞ്ഞത്..

“ഹ… ഹ… ഹാ… നിനക്ക് കുറച്ചീസം ചീരൂന്റെ കൂടെ കിടക്കണമെന്ന്… അതിന് തമ്പ്രാക്കന്മാരൊന്നും ഇങ്ങോട്ട് വരരുതെന്ന്…അല്ലേ… ?..

നിനക്കിത് പറയാൻ എങ്ങിനെ നാവ് പൊന്തിയെടാ നായേ… ?”..

കൈമൾ കാലുയർത്തി ഒറ്റച്ചവിട്ട്.. അടിവയർ പൊത്തിപ്പിടിച്ച് കുമാരൻ നിലത്തേക്കിരുന്ന് പോയി..

“ ഇത് പറയാൻ ഇനി നിന്റെ നാവ് പൊന്തിയാ ആ നാവ് ഞാൻ പിഴുതെടുക്കും… തമ്പ്രാക്കന്മാർക്ക് മടുക്കുവോളം ഇവിടെ വരും… അതിനിടക്ക് ചീരൂന്റെ ഒപ്പം കിടക്കാൻ നിനക്ക് വല്ല മോഹവുമുണ്ടെങ്കിൽ അതങ്ങ് മാറ്റി വെച്ചേക്ക്… കേട്ടല്ലോ…”..

ശ്വാസമെടുക്കാൻ പാട് പെടുന്ന കുമാരനെ ദഹിപ്പിക്കുന്നൊരു നോട്ടം നോക്കി കൈമൾ വീണ്ടും തിണ്ണയിലേക്ക് കയറി.. അകത്ത് തമ്പ്രാൻ അടുത്ത അങ്കം തുടങ്ങിക്കാണുമെന്ന് അയാൾക്കറിയാം..

തന്റെ ഭാര്യയെ തമ്പ്രാൻ ഊക്കുന്നത് ഒളിഞ്ഞ് നോക്കുന്ന കൈമളെ നോക്കി നിസഹായാവസ്ഥയോടെ കുമാരൻ നിലത്തേക്ക് മറിഞ്ഞ് വീണു..

കുമാരൻ മുപ്പത് വയസുള്ള ആരോഗ്യ ദൃഢഗാത്രനാണ്.. ചെറുപ്പം മുതലേ പാടത്തും പറമ്പിലും പണിയെടുത്ത് കടഞ്ഞെടുത്ത ശരീരമാണ് കുമാരന്റെ..ശേഖരക്കൈമളെപ്പോലെ നാല് പേർ ഒരുമിച്ച് വന്നാലും അവരെ അടിച്ച് തോൽപിക്കാൻ മാത്രം ആരോഗ്യം അവനുണ്ട്.. അവിടെയുള്ള അടിയാന്മാരിൽ ഏറ്റവും കരുത്തനും കുമാരനാണ്..