അലിയുന്ന പാതിവ്രത്യം 5 [ഏകലവ്യൻ] 1198

അവനവിടെ റൂമിൽ, രാത്രിയുടെ തണുപ്പും ഇരുട്ടും പടരുന്ന വേളയിൽ ഗാഢ നിദ്രയിലേക്ക് നീങ്ങി കഴിഞ്ഞിരുന്നു. അശ്വതി ഇന്ന് തന്റെ കൂടെ കിടന്ന നീക്കം അവനിൽ വല്ലാതെ ആശ്വാസം ഉണ്ടാക്കിയിട്ടുണ്ട്. അത് നല്ലൊരു ഉറക്കത്തിലേക്കും വഴി വച്ചു.

അതേ സമയം മാധവന്റെ മുറിയിൽ, അയാളോടുത്തുള്ള അശ്വതിയുടെ എണ്ണമറ്റ രതി മൂർച്ചകൾക്ക് ആക്കം കൂട്ടുകയായിരുന്നു മാധവൻ.

തളർന്നു വീഴുന്നതു പോലും അയാളുടെ കരവലയത്തിനുള്ളിൽ..!

ഓരോ തവണയും അയാൾ ചീറ്റി തെറിപ്പിക്കുന്ന ശുക്ല കൊഴുപ്പുകൾ വായിലും വയറ്റിലുമായി അവൾ സംഭരിച്ചു കഴിഞ്ഞിരുന്നു.

വിശ്രമ വേളയിൽ പരസ്പരം പുണർന്നു കിടന്ന സമയം ഒരു വേള കണ്ണുകളിൽ ഉറക്കം വന്നത് കൊണ്ട് എപ്പഴോ അവർ ഉറങ്ങിയിരുന്നു.

അബോധാവസ്ഥയുടെ ഏതോ ഒരു നിമിഷത്തിൽ അശ്വതിക്ക്‌ കൺ ചലനങ്ങൾ ഉണ്ടാകുമ്പോൾ സമയം പുലർച്ചെ ആറു മണി അടുക്കാറായിരുന്നു.

അവൾ പതിയെ കണ്ണുകൾ തുറന്നു. വിടരാൻ മടിക്കുന്ന മിഴികളെ, തുടരെ തുടരെ ഇമകൾ ചിമ്മിക്കൊണ്ട് എങ്ങനെയൊക്കെയോ വിടർത്തി.

വീണ്ടും മാധവേട്ടന്റെ റൂംമിന്റെ സീലിംഗിന് താഴെ..!

“ആഹ്..”

ഒന്നനങ്ങാൻ പോലുമാവുന്നില്ല.

അങ്ങിങ്ങായി മസിലു വേദനയും യോനിയിൽ ആകപ്പാടെ നീറ്റലും തോന്നിയ അവൾ ഞെളിപിരി കൊണ്ട് എഴുന്നേറ്റു. കണ്ണുകൾ മൂടപ്പെടുന്ന ക്ഷീണിതയായ അവസ്ഥ..!!

എപ്പഴാണ് ഉറങ്ങിയത് പോലുമെന്ന് അറിയുന്നില്ല.

ദീർഘമായ നെടുവീർപ്പോടെ കൈകൾ പുറകിലേക്ക് കുത്തിയിരുന്ന് ക്ഷീണവും വേദനയും അനുനയിപ്പിക്കാനുള്ള ശ്രമമാണ് പാവം. കാരണം ഇന്ന് പ്രസാദേട്ടനെ ഹോസ്പിറ്റലിൽ കൊണ്ടു പോവേണ്ടതാണ്. വൈകിയാൽ ശെരിയാവില്ലെന്ന് മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു വച്ചിട്ടുണ്ട്.