അലിയുന്ന പാതിവ്രത്യം 5 [ഏകലവ്യൻ] 1199

“ഹാ…”

ചൂട് പരന്നപ്പോ വല്ലാത്ത നീറ്റൽ..! മൂത്രം തീരുമ്പോൾ നല്ല സുഖവും തോന്നി. വേഗം തന്നെ എഴുന്നേറ്റ് മുഖം കഴുകി മുടിയൊക്കെ ഒതുക്കി ചുരുട്ടി കെട്ടി വച്ചു.

പാന്റി ഇവിടെ തന്നെയുണ്ട്. പക്ഷെ ഇടാൻ നിൽക്കാതെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു പുറത്തിറങ്ങി. ബ്രേസിയർ തറയിൽ കിടപ്പുണ്ട്. അതും എടുത്ത് പിടിച്ച് രണ്ടും മേശപ്പുറത്ത് വച്ചു.

നൈറ്റി…!!

ഹൊ ഭാഗ്യം അത് അപ്പുറത്തെ വശത്ത് താഴെ കിടപ്പുണ്ട്. അതൊക്കെ അഴിച്ചെറിഞ്ഞത് ഓർക്കുമ്പോൾ നാണം വന്നു പോയി.

വേഗമവൾ അതെടുത്തണിഞ്ഞു.

ഇങ്ങേരെ വിളിച്ചെഴുന്നേൽപ്പിച്ചില്ലേൽ ഇന്ന് പോക്കുണ്ടാവില്ല.

അശ്വതി അയാളുടെ അരികിലായ് വന്നിരുന്നു.

നഗ്നമായി ഉറങ്ങുന്ന മാധവേട്ടന്റെ അരയിൽ നല്ല സുഖമായി ചുരുങ്ങി കിടക്കുകയാണ് തന്നെ ഇന്നലെ നിർത്താതെ വിറ കൊള്ളിച്ചവൻ..!!

ഇപ്പോ തന്നെയുണ്ട് അതിന് തുടിപ്പാർന്ന ഭംഗി. ഓമനിക്കാൻ കൊതി തോന്നിയെങ്കിലും മാധവേട്ടൻ ഉണർന്നാൽ ചളിപ്പാകും.

അത് കൊണ്ട് അവളയാളെ തട്ടി വിളിച്ചുണർത്തി.

“ഏട്ടാ… മാധവേട്ടാ…”

രണ്ട് മൂന്ന് വിളികൾക്ക് ശേഷം പതിവിലും വിപരീതമായി അശ്വതിയുടെ വിളിച്ചുണർത്തൽ കേൾക്കുമ്പോൾ മാധവൻ പതിയെ കണ്ണുകൾ തുറന്നു.

“മാധവേട്ടാ.. എണീക്ക് സമയം ആറു മണി കഴിഞ്ഞു.”

ഇത്തവണ വ്യക്തമായി അവളുടെ സ്വരം കേട്ട്  അയാൾക്ക് ഉറക്കമുണർന്ന ബോധം വന്നു.

“അച്ചൂ..”

“ആ.. എണീക്ക്..”

“നീയിതെവിടെ പോയി..?”

“എവിടെ പോവാൻ..? ഞാനും എണീറ്റെ ഉള്ളൂ..”

അയാളൊന്ന് മൂരി നിവർന്ന് എഴുനേൽക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. അശ്വതി അയാളെ തന്നെ നോക്കിയിരിക്കുവാണ്. ഇന്നലെ അനുഭവിച്ച കൊടിയ സുഖം കൊണ്ടാവാം പെണ്ണിന്റെ മുഖം ഇപ്പോഴും ചുവന്ന് തന്നെ ഇരിക്കുവാണ്.