അലിയുന്ന പാതിവ്രത്യം 5 [ഏകലവ്യൻ] 1198

അയാളുടെ നോട്ടത്തിന് മുന്നിൽ കണ്ണുറക്കാതെയായപ്പോൾ, ചിരി കിട്ടിയതും തല കുനിക്കേണ്ടി വന്നു അവൾക്ക്.

“എന്താടി.. ഇനിയും നിന്റെ നാണം മാറിയില്ലേ..?”

അയാളവളെ കൊഞ്ചിച്ചു.

“ഉം..”

“എങ്കി മുഖത്തേക്ക് നോക്ക്..”

അൽപം ധൈര്യത്തോടെ എന്നാൽ വശ്യത മാറാതെ അവളുടെ മിഴികൾ അയാളുടെ നേരെ ചലിച്ചു.

“മുഖത്ത് നല്ല ക്ഷീണമുണ്ട്.. തുടിപ്പും..”

അയാൾടെ വാക്കുകൾക്ക്‌ ഒന്നും മിണ്ടാതെ ഒരു ചിരി നൽകി.

“ഇന്നലെ എത്ര തവണ കുടിച്ചു നീ..?”

“ആവോ അറിയില്ല..”

“ഇഷ്ടപ്പെട്ടോ..?”

“ഉം..”

“മൂളാതെ പറയ്.”

“ഇഷ്ടപ്പെട്ടു..!”

“ഇനിയും വേണ്ടേ..?”

“വേണം..!”

“ഇപ്പോ വേണോ..?”

“അയ്യോ.. ഇപ്പോഴെവിടെയാ സമയം..?”

“സമയമുണ്ടേൽ നോക്കാം.. അല്ലേ..?”

“ശെഹ്…!”

“അടുത്തേക്ക് വാടി..”

“മാധവേട്ടാ.. നല്ല നീറ്റല് തോന്നുന്നുണ്ട് കേട്ട..!”

“എവിടെ നോക്കട്ടെ..?”

“ശെഹ്.. പോ അവിടന്ന്..!”

“ഇവിടെയാണോ..?”

നൈറ്റിക്കു പുറത്തൂടെ അയാൾ അവളുടെ തുടവിടവിൽ തൊട്ടു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു.

“അല്ല..!”

ഇളം ചിരിയോടു കൂടി തല കുലുക്കിക്കൊണ്ടവൾ മന്ത്രിച്ചു.

“നോക്കട്ടെ..”

മുട്ടുകൾ ചെറുതായി മടക്കി ഇടം ചന്തിയിലൂന്നിയിരിക്കുന്ന അവളുടെ കണങ്കാലിൽ കിടക്കുന്ന നൈറ്റി മുകളിലേക്ക് വലിച്ചു കൊണ്ടാണ് അയാളുടെ സംസാരം.

തുടകളുടെ ഇടയിൽ കൈയിട്ട് മൃദുവായി തടവികൊടുത്തു.

“ഇവിടെയാണോടി..?”

പൂറിനരികിലായ് ഉള്ളം തുടയിൽ തഴുകികൊണ്ടുള്ള ചോദ്യം അവളെ മത്തു പിടിപ്പിക്കുന്നതായിരുന്നു.

“കുറച്ചൂടെ…!”

അറിയാതെ പറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞതും അവൾ കിതക്കുന്നുണ്ട്. കാരണം വിരലുകൾ പൂർമടക്കിൽ തട്ടിയിരുന്നു.