അലിയുന്ന പാതിവ്രത്യം 5 [ഏകലവ്യൻ] 1200

“അഹ്…ഹാ….ആ….”

സ്പർശനം ആഗ്രഹിച്ചു കിടന്ന അശ്വതിക്ക് ഇരട്ടി സുഖമായിരുന്നു അയാളുടെയാ പ്രവർത്തി. വിരലുകൾ ബെഡ്ഷീറ്റിൽ മുറുകി പിടിച്ച്, താടിയുയർത്തി പതിഞ്ഞ താളത്തിൽ നടു പൊക്കി കിടന്നു.

ആദ്യത്തെ നിമിഷങ്ങളിൽ തന്നെ അയാളുടെ നാവിന്റെ വിരുത് കാരണം അവളുടെ പിളർപ്പ് വിടർന്ന് ഇതളുകൾ വകഞ്ഞിരുന്നു. കന്തുദ്ധരിച്ച് പുറത്തേക്ക് തള്ളി വന്ന ആ പ്രവർത്തി അവൾക്ക് കൂടുതൽ ഇഷ്ടപ്പെട്ടു. സുഖം വർധിക്കുന്നതിന്റെ തരിപ്പ് മേൽക്കൈ വർധിപ്പിക്കുകയാണ്. ശരീരം ഒന്നാകെ പൂത്തുലഞ്ഞ് കഠിന സുഖത്തെ വരവേൽക്കാൻ പൂർണമായും അവൾ തയ്യാറായി.

അപ്പോഴും വാക്കുകൾ കൊണ്ടുള്ള വികാരം കാണിക്കാൻ അവൾ മടിച്ചു നിന്നു. മനസ്സിൽ ഒരു നൂറാവൃത്തി ‘നല്ലോണം നക്കിത്താ മാധവേട്ടാ..’ എന്നവൾ അലറി വിളിക്കുന്നുണ്ട്.

അശ്വതിയുടെ പിടയലുകളും മൂളലുകളും കേട്ട് വികാരം കൊടുംബിരി കൊണ്ട മാധവൻ അവിടം പാട്ടത്തിനെടുത്തത് പോലെയായി. ഒപ്പം അരക്കെട്ടിൽ വിരലുകളിറുക്കി പാന്റീസ്‌ ഊരിയെടുക്കാനുള്ള ശ്രമത്തിന് കാലുകൾ ഇളക്കി സഹകരിക്കാൻ അവളൊട്ടും മടിച്ചില്ല. പകരം ധൃതിയായി.

മാധവന്റെ മുന്നിൽ പിറന്ന പടി നഗ്നമായ, കാലുകൾ കവച്ച് കിടന്നു.

വേഗം.. നക്കി താ…

കണ്ണുകളുടക്കിയ നോട്ടത്തിന് മുൻപിൽ അവളുടെ മനസ്സ് മന്ത്രിച്ചത് കേട്ടത് പോലെ അയാൾ വീണ്ടും പണി തുടങ്ങി.

ദാഹിച്ചു വലഞ്ഞ വന്യ മൃഗങ്ങൾ അരുവി കണ്ടാൽ നക്കി കുടിക്കുന്നത് പോലെ..!!

“ആാഹ്ഹ്…. ഹഹമ്മ്മ്….!!!””

കന്തിൽ നാവ് ചുഴറ്റി ഊമ്പി വലിക്കുമ്പോൾ ഒരു വേള അവളുടെ അരക്കെട്ടുയർന്ന് മേനിയൊട്ടാകെ പിടയുന്ന തരത്തിലേക്ക് അവളെത്തി കഴിഞ്ഞിരുന്നു.