അലിയുന്ന പാതിവ്രത്യം 5 [ഏകലവ്യൻ] 1203

“ശോഹ്…”

“നൈറ്റി പൊക്കി പിടിക്കെടി..”

“ഹൊ. ഇങ്ങനെയുമുണ്ടോ പ്രാന്തൻ..!!”

നൈറ്റി പൊക്കി പിടിച്ചു കൊടുത്തു കൊണ്ടാണ് അവളുടെ സംസാരം. ഒപ്പം കാലുകളും അകത്തി കൊടുത്തു.

“ഹ..അ… ഹ്ഹ്…”

അവൾ ഇളകി തെറിച്ചു നിന്നു. പൂറ് ഒപ്പിയെടുത്തു കഴിഞ്ഞിരുന്നു മാധവൻ.

“ഇനി പൊക്കോ..”

“ങും., സമയമില്ലാത്തോണ്ടാ.. ഇല്ലേൽ ഞാൻ കളഞ്ഞു തന്നേനെ..”

അവളതും പറഞ്ഞ് ഇക്കിളിചിരിയോടെ ഓടി.

സമയം നീങ്ങവേ എല്ലാവരും ഭക്ഷണം കഴിച്ച് പോകാൻ റെഡിയായിരുന്നു. റൂമിൽ നിന്ന് വസ്ത്രം മാറുന്ന അശ്വതിയെ ഒരു തരം പേടിയോടെ നോക്കുകയാണ് പ്രസാദ്. അവള് കാണാതെ.

അശ്വതി ഇനിയൊരിക്കിലും പഴയത് പോലെയാവില്ല എന്ന് മനസ്സ് അടിവരയിടുന്ന സംസാരങ്ങളാണ് താൻ നേരത്തെ കേട്ടത്.

അവൾക്കിപ്പോ രണ്ട് ഭർത്താവൊന്നുമല്ല. തന്നെ മുൻനിർത്തി അയാളെ സേവിക്കുകയാണ്. ഇതിപ്പോ അവളുടെ നിസ്സഹായതയോ ദൗർബല്യമോ അല്ല. പകരം ആവിശ്യമായി മാറിയിരിക്കുകയാണ്. ശരീരം പൂർണമായും അയാൾക്ക് പണയം വച്ച് ജീവിതാഭിലാഷം നേടുന്നത് പോലെ.

കെട്ടിയത് ഞാനും കിട്ടുന്നത് അയാൾക്കും.

പ്രസാദിനെ അവന്റ മനസ്സ് അംഗീകരിപ്പിച്ചു തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. അശ്വതി മാധവന്റെയാണെന്ന്..!

വീണ്ടും സമയം നീങ്ങവേ ഇളയ കൊച്ചിനെയും വസ്ത്രമുടുപ്പിച്ച് ചിന്നുമോളെയും ഒരുക്കി അവളും സാരിയുടുത്തു റെഡിയായി.

“ഏട്ടാ.. ഞാൻ മാധവേട്ടനെ നോക്കിയിട്ട് വരാം..”

തല കുലുക്കി സമ്മതിക്കുകയല്ലാതെ വേറെ മാർഗമില്ല പ്രസാദിന്. അവന്റെ മുഖത്തെ മ്ലാനതയും ഒരു നിമിഷം അവൾക്ക് കാണാനായില്ല..

“ചിന്നൂ.. അച്ഛന്റെ കൂടെയിരിക്ക്…”