അലിയുന്ന പാതിവ്രത്യം 5 [ഏകലവ്യൻ] 1199

പെണ്ണിന്റെ കുണ്ടിയടക്കം അരക്കെട്ടും അനങ്ങി തുടങ്ങി. ഏത് നിമിഷവും വെടി പൊട്ടാൻ തയ്യാറായി, ശ്വാസം വല്ലാതെ കനത്തു.

ചലന വേഗത്തിൽ ഒട്ടും പുറകോട്ടില്ലാത്ത മാധവന്റെ വദന സുരതത്തിൽ അശ്വതി തളർന്നു കൊണ്ട് നിലവിളിച്ചു. അനിയന്ത്രിതമായി പിടയുന്ന ശരീരത്തിനെ നിയന്ത്രണം കിട്ടാത്ത രീതിയിൽ കിടന്ന് പുളച്ചു.

“മ്മ്…ഹാാാ…..”

ഒരു മിനിറ്റോളം അവൾ ഓർഗാസത്തിന്റെ അകക്കയത്തിൽ അകപ്പെട്ടത് പോലെ. മനസ്സും ശരീരവും ഭൂമിയിൽ ഇല്ലാത്തത് പോലെ..!

“ഹാ…..”

അമർത്തിയുള്ള നിശ്വാസം കേൾക്കാം.

കനത്ത ദീർഘ നിശ്വാസത്തോടെ അവളുടെ കോച്ചി പിടിച്ച മസിലുകളെല്ലാം അയഞ്ഞു വന്നു. മാധവന് മനസിലായി അവളുടെ ഒന്നാം ഘട്ട വെടി, അതി ശക്തമായി തന്നെ പൊട്ടിയെന്ന്. അയാൾക്ക് വളരെയധികം സന്തോഷം തോന്നിയ നിമിഷം. നക്കുമ്പോൾ അത് യോനിയിൽ അറിയാനും കഴിയുന്നുണ്ട്.

ഇരു കൈകൾ കൊണ്ടും അവളയാളെ തടഞ്ഞു.

ആ സമയം മാധവൻ പെണ്ണിനെ കിതക്കാൻ വേണ്ടി വിട്ടു വച്ചു. തുടകളുടെ മാംസളതയിൽ മുഖമുരക്കുകയാണ്.

“മതി.. മാധവേട്ടാ…”

ഇക്കിളി സുഖം താങ്ങാൻ കഴിയാതെ അവൾ വിക്കി.

“മതിയായില്ലെടി..”

“ഹ്..നിങ്ങൾക്ക് ഒരിക്കിലും മതിയാവില്ല.. ഇങ്ങു വാ..”

ഉള്ളം തുടകളിൽ നക്കുകയും കടിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന മാധവേട്ടനെ അവൾ മുകളിലേക്ക് ക്ഷണിച്ചു.

അയാൾ അവളുടെ മേനിയിലൂടെ പടർന്നു കയറി മുഖത്തിന്‌ നേരെ വന്നു.

“നല്ല രുചി..!!”

അയാൾ നാവ് നുണഞ്ഞു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

“അയ്യേ.. ഇത് കേക്ക് അല്ലേ.. രുചിക്കാൻ..”

“പിന്നല്ലാതെ..! കേക്കോ.. വെണ്ണയോ.. പാലോ..തേനോ.. നിന്റെ ശരീരത്തിലെ എല്ലാം എനിക്ക് സ്വാദാ..”