അലിയുന്ന പാതിവ്രത്യം 5 [ഏകലവ്യൻ] 1199

പക്ഷെ വീണ്ടും വീണ്ടും റിംഗ് ചെയ്യുമ്പോ അയാൾ കാറൊതുക്കി നിർത്തി.

“മാ..മാധവേട്ടൻ എവിടെ..?”

വെപ്രാളത്തോടെ ചോദിച്ച്, അശ്വതിയെ എഴുന്നേൽപ്പിക്കാൻ വേണ്ടി വളരെ കഷ്ടപ്പെട്ട് അടുത്തേക്ക് വരാൻ നോക്കുകയാണ് പ്രസാദ്. അത് കണ്ട് പുച്ഛമടക്കാനായില്ല ലോറൻസിന്.

“നിന്റെ മാധവട്ടനൊന്നും ഇവിടെയില്ല മോനെ..”

ലോറെൻസ് അവനെ ആട്ടി തുപ്പി.

“പന്തയം വച്ച കാര്യം നീ ഇവളോട് പറഞ്ഞില്ലേ..?”

അവന്റെയാ വാക്കുകൾ കേട്ട് ഒന്നും മനസിലാവാതെ, അശ്വതിയുടെ ഭയം നിഴലിച്ച മുഖം ഇരുവരെയും മാറി മാറി നോക്കുകയാണ്.

“നീ തോറ്റതാ.. അത് കൊണ്ട് ചുമ്മാ അവിടെ മാറി നിക്ക്. ഞാനിവളെ ഒന്ന് അനുഭവിക്കട്ടെ..”

ലോറെൻസ് അവളുടെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി കൈത്തണ്ടയിൽ പിടിച്ച് എഴുന്നേൽപ്പിച്ചു.

“ഹഹ്… വിട്…വിട്…”

“നിയെനിക്ക് സ്വമേധ്യ വഴങ്ങുന്നതാവും നല്ലത്.. ഇല്ലെങ്കിൽ എനിക്കറിയാം എന്തു ചെയ്യണമെന്ന്.. ഇവന്റെ മുന്നിലിട്ട് നിന്നെ പിച്ചി ചീന്തും..!!”

അവരുടെ മുന്നിൽ നിന്ന് ലോറെൻസ് ഭ്രാന്തനെ പോലെ സ്വരം മുഴക്കി.

“എടാ…”

അത് കേട്ട് ആക്രോശത്തോടെ അവന്റെ നേരെ വരാൻ തുനിഞ്ഞ പ്രസാദിനെ അത്യധികം ദേഷ്യം കയറിയ ഭാവത്തോടെ മുന്നോട്ട് വന്ന ലോറെൻസ് നെഞ്ചിൽ നോക്കിയൊരു ചവിട്ട്…!!!

“ആാാ….!!”

നില തെറ്റിപ്പോയ പ്രസാദ് പുറകോട്ട് തെന്നി, റൂമിന്റെ വാതിൽക്കലേക്ക് തെറിച്ചു വീഴുകയായിരുന്നു.

“അച്ഛാ…!!!”

ചിന്നുമോള് പേടിച്ചു കൊണ്ട് പ്രസാദിന്റെ ഭാഗത്തേക്ക് നീങ്ങിയപ്പോ പ്രാണ വേദനയെടുത്തു കൊണ്ട് കാല് പിടിച്ചു കിടക്കുന്ന അവനെ കണ്ട് ലോറെൻസ് പൊട്ടി ചിരിച്ചു.