അലിയുന്ന പാതിവ്രത്യം 5 [ഏകലവ്യൻ] 1198

താഴെ വീണു കിടക്കുന്ന അശ്വതിയെ അവൻ നോക്കി നിന്നു. സൗന്ദര്യവും ശരീരഭംഗിയും കണ്ട് ഭ്രാന്തെടുക്കുന്നത് പോലെ കിതച്ചു.

“എഴുന്നേൽക്കെടി.. എന്നിട്ട് അനുസരണയോടെ വാ..”

“ഞാൻ കാല് പിടിക്കാം എന്നെയൊന്നും ചെയ്യരുത്..”

അവൾ കരഞ്ഞു തളർന്നു കൊണ്ട് കേണപേക്ഷിച്ചു.

കണ്ണുകൾ കലങ്ങി കവിൾത്തടങ്ങൾ നനഞൊഴുകുന്ന അതി ദയനീയമായ കാഴ്ച്ച..!!

വിരൽപ്പാടുകൾ അവളുടെ തുടുത്ത കവിളത്ത് ചുവന്നമർന്നിട്ടുണ്ട്.

ഇരയെ വിഴുങ്ങാനുള്ള വ്യഗ്രത കാണിച്ച് കാമം പിടിച്ച നോട്ടവുമായി ചിരിക്കുകയാണ് ലോറെൻസ്..!

“നിന്നെ ഞാൻ അന്നേ ആഗ്രഹിച്ചതാ മോളെ.. മാധവന്റെ കയ്യിൽ പെട്ടത് കൊണ്ടാ നിന്നെ എനിക്ക് കിട്ടാഞ്ഞത്..

എനിക്കറിയാം അയാൾ നിന്നെ പൊറുപ്പിക്കുവാണെന്ന്.. എന്നാലും നീയിവിടെ ഏറ്റവും സുരക്ഷിതയാണ്. അത് കൊണ്ടാ ഞാനിങ്ങനെ പുറത്ത് കൊതിയോടെ നിൽക്കേണ്ടി വന്നത്.

പക്ഷെ ഇന്ന്..നിന്റെ മാധവൻ പോലുമില്ല ഇവിടെ..

വാ എണീക്ക്…”

ലോറൻസ് അവളുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ച് എഴുന്നേൽപ്പിക്കാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോൾ ആകെയുള്ള ബലമെടുത്തു കൊണ്ട് അവളവനെ തള്ളി.

എവിടെയും നിക്കകള്ളിയില്ലാ..!

എങ്ങോട്ട് പോകണമെന്നറിയില്ല…!

പുറത്തേക്കോടിയാലും ഇരുട്ടിൽ തനിക്ക് രക്ഷയുണ്ടോ എന്ന് പോലും ചിന്തിക്കാതെ, ഒറ്റ മനസ്സിൽ അവൾ വാതിലിനടുത്തേക്ക് ഓടാൻ തുനിഞ്ഞതും, ലോറെൻസ് അവളുടെ ബനിയനിൽ കയറിപ്പിടിച്ചു. അത് വലിഞ്ഞു കീറി. പക്ഷെ അവളെ കയ്യിൽ കിട്ടിയില്ല.

വളരെ ദേഷ്യത്തോടെ അവനും പുറകിലോടി. എന്ത് സംഭവിച്ചാലും അവളെ പിടിക്കണമെന്ന ലക്ഷ്യത്തോടെ..!