അലിയുന്ന പാതിവ്രത്യം 5 [ഏകലവ്യൻ] 1203

പ്രസാദ് അതേ രീതിയിൽ തന്നെ കിടന്നു. അവളെയൊന്ന് നോക്കാൻ പോലും തുനിയാതെ.

അന്തരീക്ഷത്തിലേക്ക് ആറു മണിയുടെ വെളിച്ചം പടരുന്ന രാവിലെ,

ഏത് നിമിഷവും അഴിഞ്ഞു വീഴുമെന്ന തരത്തിൽ സാരിയുടുത്തു വരേണ്ടി വന്ന അശ്വതി, മുറിയിൽ കയറി, മാറാനുള്ള അടിവസ്ത്രങ്ങൾ വളരെ വേഗത്തിലെടുത്ത് ബാത്‌റൂമിൽ ചെന്നു.

സാരിയൊഴിച്ചാൽ ആകെയുള്ള ബ്ലൗസും അടിപാവാടയും അഴിച്ച് അഴയിൽ തൂക്കി. ബ്രായുമില്ല പാന്റിയുമില്ല..!

അതെങ്ങനെയാ അതിന്റെ മുകളിലല്ലേ അങ്ങേരുടെ കിടപ്പ്. എടുക്കാൻ ശ്രമിച്ച് ഉണരുവെങ്ങാനം ചെയ്താൽ ഈ ആറു മണിക്കും കിടന്ന് കൂവേണ്ടി വരും.

കോഴിക്ക് പകരം തന്റെ സീൽക്കാരമാവും എല്ലാവരും കേൾക്കുക.. വഷളൻ…!!

ചുണ്ടത്തെ ചെറു പുഞ്ചിരി മായാതെ അവൾ ഷവർ ഓൺ ചെയ്ത് നനഞ്ഞു.

പാല് നിറഞ്ഞ ആദ്യത്തെ കോണ്ടം ഊരിയെടുക്കുമ്പോൾ മാധവേട്ടന്റെ താഴെ, ശരീരം കോരിത്തരിച്ച അവസ്ഥയിലായിയുന്നു താൻ. ശുക്ലം കൊണ്ട് കാ ഭാഗം നിറഞ്ഞിരുന്നു ആ ലാറ്റക്സിന്റെ ഉറ. അതെങ്ങാനം തന്റെ ഉള്ളിലായിരുന്നുവെങ്കിൽ രണ്ടു മാസം കൊണ്ട് വയറുന്തി തുടങ്ങിയേനെ.. അതും ഈ സമയത്ത്..!

മാധവേട്ടൻ ഒരു വിത്ത് കാളയാണ്. ഉഴുതു മറിക്കാൻ ഫലഭൂയിഷ്ടമായ നേൽപ്പാടം കിട്ടിയാൽ പിന്നെ വിടുമോ.. എന്റെ ഭർത്താവിനത് മനസിലാക്കാൻ സാധിച്ചില്ല..!

രാത്രി പോയിട്ട് പുലർച്ചെ ആറു മണിക്കാണ് താൻ വന്നതെന്ന് അറിയുന്നുണ്ടോ ഏട്ടൻ..അതുമില്ല.

അനുവാദം തന്നിരിക്കുന്നു. പാവം..!!

മാധവേട്ടൻ എങ്ങനെയും എന്നെ കളിക്കാൻ ശ്രമിക്കുമെന്ന് ഏട്ടനറിയാം. ഇതിപ്പോ ഞാൻ കോണ്ടത്തിന്റെ കാര്യം പറഞ്ഞില്ലെങ്കിലും ഏട്ടന് സമ്മതിച്ചല്ലേ പറ്റു.