അലിയുന്ന പാതിവ്രത്യം 5 [ഏകലവ്യൻ] 1196

“എങ്ങനെയായാലും അവൻ അങ്ങനെയേ കരുതു.. എന്റെ കയ്യിൽ കോണ്ടം അവൻ കണ്ടിരുന്നു.”

“ശോഹ്..”

അവൾ തലയിൽ കൈ വച്ചു പോയി.

“ഇതൊക്കെ ഒളിപ്പിച്ചു കൊണ്ടു വന്നൂടെ..?”

“എനിക്കറിയോ അവൻ പുറത്തേക്ക് വരുന്നത്..”

“മ്മ്.. വാതിൽ അടക്കേണ്ട ഇവിടെ തന്നെ മതി.”

“എങ്കി കുറച്ച് ശബ്ദമൊക്കെ പുറത്തേക്ക് കേൾക്കും..”

“ശ്…!!”

കുഴങ്ങിയ മുഖവുമായി നിൽക്കുന്ന അവളെ നോക്കി വഷളൻ ചിരി ചിരിക്കുകയാണ് മാധവൻ.

“നീ വായ പൊത്തി നിന്നോടി..”

അതും പറഞ്ഞയാൾ അരയിലെ മുണ്ട് പറിച്ച് സ്ലാബിൽ വച്ചു. ഷഡി ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. കുലച്ചു നിന്ന കാളകുട്ടൻ അവർക്ക് മുന്നിൽ വിറ പൂണ്ട്, ആടി നിന്നു. അത് കാണുമ്പോഴേ അവളുടെ ചുണ്ട് നനഞ്ഞു. പക്ഷെ ആ നിമിഷങ്ങളിൽ ഒരു വിഷമവും.

തന്റെ അരയിലേക്ക് കണ്ണുകൾ നീണ്ട അശ്വതിപ്പെണ്ണിനെ പുഞ്ചിരിയുമായി നോക്കുകയാണ് മാധവൻ. ഇടത്തെ കൈ പിടിച്ച് കുണ്ണയിലേക്ക് വച്ചു കൊടുത്തു.

ഉള്ളം കയ്യിലേക്ക് ഇരുമ്പുലയുടേത് പോലെയുള്ള ചൂടറിഞ്ഞ നിമിഷം സെക്കണ്ടുകൾക്കുള്ളിൽ അവളുടെ കണ്മഷിയെഴുതിയ വിടർന്ന മിഴികൾ മാധവന്റെ മുഖത്തലഞ്ഞു.

ആ നോട്ടത്തെ ആസ്വദിച്ച്, ഗൂഢമായി ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പാക്കറ്റ് പൊട്ടിച്ച കോണ്ടം പുറത്തെടുത്തു കഴിഞ്ഞിരുന്നു മാധവൻ.

പുറത്ത് തന്റെ ഭർത്താവിരിക്കുന്ന കാഴ്ചയെയും അവളൊരു നോക്ക് നോക്കി. അത് മാധവന് കൂടുതൽ ലഹരിയായി മാറി.

“എന്തേടി..?”

കുണ്ണയിൽ ചുറ്റി പിടിച്ചിട്ടും ചലനമുണ്ടാക്കാതെയിരുന്ന അവളുടെ ഭാവം ശ്രദ്ധിച്ച് വിരലുകൾ ചലിപ്പിച്ചു കൊടുത്തു കൊണ്ടുള്ള മാധവന്റെ ചോദ്യം.