അലിയുന്ന പാതിവ്രത്യം 5 [ഏകലവ്യൻ] 1196

“അച്ചൂ.. നിനക്കിഷ്ടമാണോടി എന്നെ..?”

“ഉം.ഹ്..”

“എപ്പോൾ ആഗ്രഹിച്ചാലും നിയെനിക്ക് തരുമോ..?”

“തരും..”

“ഹാ.. ഉമ്മാാഹ്…”

അയാളവളെ ഒന്നൂടെ ചേർത്ത് പിടിച്ച് കഴുത്തിടയിലും ആഞ്ഞു ചുംബിച്ചു. അവിടെയുള്ള വിയർപ്പ് തുള്ളികളെ നാവിൽ കോർത്തു നുണയുമ്പോൾ ഭർത്താവിനെ ശ്രദ്ധിക്കാതെ അശ്വതി അവളുടെ വെന്മേനി മാധവന് മുന്നിൽ നേദിച്ചു കഴിഞ്ഞിരുന്നു.

അവളുടെ കഴുത്തിടയിൽ നക്കിക്കൊണ്ട് പ്രസാദിനെ വീക്ഷിക്കുകയാണ് മാധവൻ.

പ്രസാദ് എണീറ്റു വരുവാണെങ്കിൽ ഇവളെയും കൊണ്ട് ഇതു പോലെ നിക്കാമെന്നായിരുന്നു പ്ലാൻ. പക്ഷെ അവനനങ്ങാതെ അവിടെ ഇരിക്കുന്നത് തന്നെയാണ് കണ്ടത്.

പോങ്ങൻ..!!

അതയാൾ അശ്വതിക്കും കാണിച്ചു കൊടുത്തു.

“എണീഹ് റ്റോ..?”

പെണ്ണിന്റെ വിറ പൂണ്ട സ്വരം..!

“മ്മ്..”

“ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേഹ്.. ഒച്ചയാവുമെന്ന്..”

അവളുടെ സ്വരം മന്ത്രണം പോലെ നേർത്തിരുന്നു.

“സാരമില്ല..”

“ഇങ്ങോട്ട് വരുമോ..?”

“അറിയില്ല..”

അശ്വതിയുടെ മിനുസമാർന്ന കൈത്തുടകൾക്കുള്ളിലൂരസി കക്ഷങ്ങൾക്കടിയിലൂടെ കയ്യിട്ട്, മൂത്തു നിൽക്കുന്ന അമ്മിഞ്ഞകൾ രണ്ടും അയാൾ നിർദയം പിടിച്ചമർത്തി.

മാധവന്റെ വില്ലത്തരം നിറഞ്ഞ ലഹരി ചെയ്തിയായിരുന്നു അത്.

“ഉംഹ്.. മാധവേട്ടാ..”

“എന്താടി..?”

“നോവുന്നു..!”

“മ്മ്.., നിന്റെ ഭർത്താവിനെ കാണുന്നില്ലേ..??”

പിടിത്തം പതുക്കെയാക്കി കാതിൽ മന്ത്രിച്ചു.

“ഉം..”

“ഇപ്പൊ വിഷമം തോന്നുന്നുണ്ടോ നിനക്ക്..”

“ഇല്ല..”

“കയറ്റട്ടെ ഞാൻ..?”

“ഉം..”

“അവനെ കണ്ടു കൊണ്ട് നിന്നെ ചെയ്യുമ്പോ കുഴപ്പമില്ലലോ..?”

“ഇല്ല..!”

“മിടുക്കി..!!”