അലിയുന്ന പാതിവ്രത്യം 5 [ഏകലവ്യൻ] 1196

തുടം കണക്കെ ശുക്ലപ്പാല് അവളുടെ പൂറിനുള്ളിലെ ചൂടിൽ വെമ്പുന്ന കോണ്ടത്തിൽ ശക്തിയായി നിറയുകയാണ്.

“ഹാാാ…..”

മാധവനും ദീർഘമായി മുരണ്ടു.

എത്രയായാലും പ്രസാദിന് അവിടുന്ന് മെല്ലെയെ വരാൻ പറ്റുവെന്ന കണക്കു കൂട്ടലിലായിരുന്നു മാധവൻ.

ശരീരം വിയർത്തൊലിക്കുന്ന വല്ലാത്ത കിതപ്പ്.

മാധവൻ അവളുടെ പിടി വിട്ട് നരവുകളുറച്ചത് പോലെ നിൽക്കുകയാണ്. അശ്വതിയാണെങ്കിൽ കൈകൾ വീണ്ടും സ്ലാബിൽ കുത്തി ആർത്തലച്ചു കൊണ്ട് വീണു.

“ഹ്മ്മ്മ്…മ്…ഹ്….”

തുടരെ തുടരെ വിറ കൊള്ളുന്ന പൂറുമായി, മിഴികൾ സീൽക്കരിച്ചടച്ചു കൊണ്ട് സ്ലാബിൽ മുലകളമർത്തി കിടന്നു.

മാധവൻ പതിയെ കുണ്ണ വലിച്ചൂരിയ ശേഷമേ അവളും നിവർന്നുള്ളു.

വാക്കർ എടുത്ത് വെക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന പ്രസാദിനെ നോക്കിക്കൊണ്ട്, അയാളവളെ തിരിച്ചു നിർത്തി ആർത്തിയോടെ ചുംബിച്ചു. ശ്വാസവും കിതപ്പും  ചുണ്ടുകളിൽ അലിയും വിധം..!!

കണ്ണുകളടച്ച് തരിച്ചു നിൽക്കുന്ന അവളുടെ മനസ്സിൽ പ്രസാദ് എഴുന്നേൽക്കാൻ ശ്രമിച്ച കാഴ്ചയാണ് വന്നത്.

അൽപം ടെൻഷനായി. പക്ഷെ ആലസ്യത്തിൽ വാക്കുകൾ തന്നെ പുറത്ത് വരുന്നില്ല.

“മാധവേട്ടാ..”

“മ്മ്..”

“ഏട്ടൻ..!!”

“മ്മ്.. വരുന്നുണ്ട്..”

“ശബ്ദം കേട്ടു കാണും..”

“അവനെയിപ്പോ കാണിക്കണോ..?”

“അയ്യോ.. ഇപ്പൊ വേണ്ട..!”

“മ്മ്.. എന്തെങ്കിലും പണിയെടുക്കുന്നതായി നടിച്ചോ..”

“ഉം..”

“ഞാൻ ഇതു വഴി പുറത്തേക്ക് പൊയ്‌ക്കോളാം..”

“ചോദിച്ചാൽ എന്തു പറയും..?”

“കളിച്ചെന്ന് പറയെടി..”

“ശ്…”

പ്രസാദ് ഇങ്ങോട്ടേക്ക് നടന്നു തുടങ്ങുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ മാധവൻ പുറം വഴി ഇറങ്ങി നടന്നു.