അലിയുന്ന പാതിവ്രത്യം 5 [ഏകലവ്യൻ] 1198

ലോറെൻസിന്റെ മനസ്സിൽ വീണ്ടും കനല് വീണിരുന്നു. അവളെയിന്ന് കണ്ട വസ്ത്രം കൂടുതൽ ചിന്തകൾക്ക് വഴിയൊരുക്കുകയാണ്. എന്തൊക്കെയോ നടക്കുന്നുണ്ട്. ഉറപ്പായും മൊതലാളി കളിക്കുന്നുണ്ടാവും. പക്ഷെ അവനവിടെയില്ലേ.. അപ്പോ എങ്ങനെ..??

അല്ലെങ്കിലും പ്രസാദൊരു പൊട്ടനായ പൂറനാണ്..!

ലോറൻസിന്റ സംശയങ്ങൾ മാറിയില്ല.

അവർ മാധവന്റെ വീട്ടിൽ കഴിയുന്നതാണ് വലിയ തടസ്സം. ഒരു കാര്യത്തിന് പോലുമവൾ പുറത്തേക്കിറങ്ങുന്നില്ല..

ഇത്രയും ദിവസങ്ങൾ അവസരത്തിനു വേണ്ടി കാത്തു. ഇനിയും പിടിച്ചു നിൽക്കാനാവില്ല. എന്തായാലും മൊതലാളി അവളെ കല്യാണം കഴിക്കാനൊന്നും പോവുന്നില്ല.

കൊല്ലങ്ങളോളം വെച്ചോണ്ടിരിക്കാൻ പറ്റിയ ആറ്റം ഐറ്റം തന്നെയാണ് പെണ്ണ്. ഇപ്പൊ വീണ്ടും തടി കൊഴുത്തത് പോലെ

ചിലപ്പോ അവനറിയാതെ മൊതലാളി വച്ചോണ്ടിരിക്കുകയാവും. എങ്കി എനിക്കും കിട്ടണമെന്ന കാമ ചിന്ത തീഷ്ണമായി തന്നെ അവന്റെയുള്ളിൽ കൊളുത്തി. കാരണം എനിക്കുമുണ്ട് അവളുടെ മേൽ അവകാശം. മണ്ടനായ അവളുടെ ഭർത്താവ് വച്ചു തന്ന അവകാശം.

ചുരുക്കി പറഞ്ഞാൽ മാധവനാണ് ഇപ്പോൾ വലിയ തലവേദന..!!!

“ഹ.. ഇങ്ങനെ മുഖം വീർപ്പിച്ചിരിക്കല്ലെടി..”

ബെഡ്‌റൂമിനുള്ളിൽ അശ്വതിയെ അടുത്തിരുത്തിയ മാധവൻ, അവളുടെ താടി ഉയർത്തിയാണ് ചോദിച്ചത്. അവളപ്പോഴും മാറിയിട്ടില്ല. കണ്ണുകൾ തെറ്റിച്ച് നോക്കാതെയിരുന്നു.

“ഇനി അവന്റെ നിഴൽ വെട്ടം പോലും നിന്നെ കാണിക്കില്ല പോരെ..?”

മാധവൻ വളരെ താഴ്മയായി പറഞ്ഞു. അതിലവളല്പം അയഞ്ഞു.

“പോരെ..?”

ഇത്തവണ അവളുടെ നോട്ടം കിട്ടി.

“പോരെടി..?”