അലിയുന്ന പാതിവ്രത്യം 5 [ഏകലവ്യൻ] 1198

“എൻറെ പൊന്നേ…”

നൈറ്റി പൊക്കിപിടിച്ചുള്ള അവളുടെ ഇരിപ്പ്..! മുട്ടുകൾ മടക്കി, തുടകളും തുറന്ന പൂറും കാണിച്ചുള്ള കുന്തിച്ചിരിപ്പ്..!!

മൂത്രവും കൊതിവെള്ളവും കലർന്ന കൊഴുത്ത ദ്രാവകം തറയിലേക്ക് ഊറിയുറ്റുന്ന കണ്ണുകൾ പിടപ്പിക്കുന്ന കാഴ്ച്ച..!

ആസക്തമായി നോക്കുന്ന മാധവന്റെ കണ്മുന്നിൽ ഒരു വേള അവൾ ചൂളിപോയി.

“പ്രാന്തൻ..! സമയം പോയി..”

അവൾ വേഗം എഴുന്നേറ്റു.

“ഞാൻ പോയിട്ട് വരാം..”

“വേഗം.. എനിക്ക് ക്ഷമയില്ല…”

“ആ..”

അശ്വതി വേഗം ബാത്‌റൂമിൽ നിന്ന് പുറത്തിറങ്ങി. മുറിയും തുറന്ന് സ്വന്തം റൂമിലേക്ക് നടന്നു.

ഹയ്യോ.. ബ്രായുമില്ല.. പാന്റിയുമില്ല.. ഈശ്വരാ..!

റൂമിൽ കയറിയ ശേഷമാണ് അവൾക്ക് ബോധം തന്നെ വന്നത്. പ്രസാദ് എഴുന്നേറ്റിരിക്കുന്നത് കണ്ട് വേറൊന്നും ചെയ്യാനും കഴിഞ്ഞില്ല. വാതിൽ പൂർണമായി അടക്കാതെ പഴുത് വച്ച് പതിയെ അകത്തേക്ക് നടന്നു.

“ഏട്ടാ.. കിടന്നില്ലേ..?”

“കിടന്നു..”

“ഉറങ്ങുവായിരുന്നോ..?”

“മ്മ്.., ഭക്ഷണം കൊടുത്തോ അയാൾക്ക്…?”

“ഇല്ല കൊടുത്തില്ല..!”

“ഇത്ര സമയമായിട്ടും..?”

“മാധവേട്ടന്റെ മുറിയിൽ എന്തൊക്കെയോ പറഞ്ഞിരുന്നു പോയി..”

“എന്ത്..?”

“ആ.. എന്തൊക്കെയോ.. ഏട്ടൻ ഉറങ്ങിയോ നോക്കാൻ വന്നതാ..”

“ഇന്നും അയാൾടെ കൂടെയാണോ..?”

ഒരു വേള അവൾക്കെന്തു പറയണമെന്ന് കിട്ടിയില്ല. അവളോട് ഇങ്ങനെ ചോദിക്കുന്നത് തെറ്റാണെന്നൊരു ഭാവമായിരുന്നു അശ്വതിയുടെ മുഖത്ത്.

ആദ്യം അധികാരത്തോടെ ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിച്ച പ്രസാദിന് അവളുടെ മൗനം അവനെ ദൗർബല്യടുത്തിയത് പോലെ തോന്നി. ഇപ്പൊ താൻ മാത്രമല്ല അവൾക്ക് അവകാശി..!