അലിയുന്ന പാതിവ്രത്യം 5 [ഏകലവ്യൻ] 1198

അവന്റെ നോട്ടം അവളുടെ തള്ളി നിൽക്കുന്ന മുലകളിലേക്കും എത്തി. അവളുമത് ശ്രദ്ധിച്ചു.

പ്രസാദിന്റെ നെഞ്ചിടറുന്ന കാഴ്ച്ച..!

തല കുനിച്ചു നിൽക്കുകയാണ് അശ്വതി. ആ നിമിഷം അവനും അൽപം വല്ലായ്മ തോന്നിപ്പോയി.

“അച്ചൂ.. എന്തു പറ്റി..ഒന്നും മിണ്ടാത്തെ..?”

“ഒന്നുമില്ല..”

“സങ്കടമായോ ഞാൻ ചോദിച്ചത്..?”

“ഉം..!”

“സോറി..!!”

“സാരമില്ല..”

“ഇന്നും ചെയ്യണമെന്ന് പറഞ്ഞോ..?”

“ഹ്മ്..!”

നെടുവീർപ്പായിരുന്നു പ്രസാദിന്. ഇനി എന്ത് വാക്കുകൾക്കും ഈ സാഹചര്യങ്ങളെ മാറ്റാൻ കഴിയില്ലെന്ന നിസ്സഹായത.

“ഇങ്ങ് വാ ഇവിടെയിരിക്ക് കുറച്ചു നേരം..”

അവന്റെ അപേക്ഷ പോലെയുള്ള സ്വരം കേട്ട് അശ്വതി അവന്റെ അടുത്ത് ചെന്നിരുന്നു.

“സ്ഥിതി ഗതികളെല്ലാം എത്ര വേഗമാ മാറിപോയതല്ലേ..?”

“ഉം., ഏട്ടൻ ആലോചിച്ചിട്ട് തന്നെയല്ലേ സമ്മതിച്ചത്..”

“എന്ത്..?”

“ഞാൻ പറഞ്ഞതിനോട്..?”

“അതെ..”

“പിന്നെ ഇങ്ങനെ ചോദിക്കുമ്പോ എനിക്ക് സങ്കടാവുല്ലേ..?”

“വിഷമം കൊണ്ട് ചോദിച്ചു പോയതാ..”

“പിന്നെന്തിനാ സമ്മതിച്ചത്..?”

“ഏയ്‌..അത് വിട്, ബ്രാ ഇട്ടില്ലായിരുന്നോ നീ..?”

കാരണം അറിയാമെങ്കിലും അവളുടെ നിഴലിക്കുന്ന മുലക്കണ്ണുകളിൽ നോക്കിക്കൊണ്ടവൻ ചോദിച്ചു.

“അത്…”

“മ്മ്..നിങ്ങടെ സംസാരം അതായിരുന്നു അല്ലേ..?”

അവൻ ദയനീയമായി ചോദിച്ചു.

“സോ.. സോറി..!”

“ഇനി സോറിയുടെ ആവിശ്യമൊന്നുമില്ല അച്ചൂ.. സേഫ് ആയിട്ടല്ലേ കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യുന്നത്..?”

“ഉം..”

“നാളെ ഡോക്ടറെ കാണിച്ച് വാക്കർ കൂടാതെ നടക്കാറായോ ന്ന് ചോദിക്കണം.. എനിക്കിപ്പോ അധികം ബുദ്ധിമുട്ടൊന്നും തോന്നുന്നില്ല..”