അലിയുന്ന പാതിവ്രത്യം 5 [ഏകലവ്യൻ] 1198

പിന്നെ ധൃതിയിലായിരുന്നു നടത്തം. മാധവന്റെ റൂമിൽ കയറിയപ്പോൾ അയാളവിടെ കുളി കഴിഞ്ഞ് ഒരൊറ്റമുണ്ട് മാത്രമുടുത്ത് ബെഡിൽ ഫോണും നോക്കി കിടക്കുകയാണ്.

അശ്വതി വേഗം തന്നെ നടന്ന് ബെഡിൽ കയറി, മാധവന്റെ വശത്തേക്ക് ചേർന്ന് കിടന്നു. കയ്യെടുത്ത് അയാളുടെ നെഞ്ചിൽ വച്ചു കൊണ്ട്.

“എത്രയായെടി സമയം..?”

“സോറി.. കുറച്ച് നേരം സംസാരിച്ചു.”

“വൈകിയത് കൊണ്ട് പണിഷ്മെന്റുണ്ട്..”

“എന്ത്..?”

“ഇന്ന് കോണ്ടം ഇടില്ല..”

“അയ്യോ…!”

“ഒരു അയ്യോ വും വേണ്ട.. പണിഷ്മെന്റ് ആണ്..”

“പ്ലീസ് മാധവേട്ടാ..”

“ഉള്ളിലാക്കാതിരുന്നാൽ പോരെ..?”

“അങ്ങനെ പറ്റുമോ..?”

“പിന്നെ പറ്റാതെ.. അത് മാത്രമല്ല വായിലേക്കാ തരുവാ.. നീ കുടിക്കേം വേണം..”

“ശ്ഹ്..”

അവൾ മുഖം ചുളിച്ചു.

“പിന്നെ.. വേഗം വരാമെന്ന് പറഞ്ഞിട്ട് പോയതല്ലേ.. ബാത്‌റൂമിൽ വച്ച് ചെയ്യാമെന്നായിരുന്നു എന്റെ പ്ലാൻ.”

“എങ്കി പിന്നെ എന്തേ വിളിക്കാൻ വരാഞ്ഞേ..?”

“വന്നതാ.. നീ അവന്റെ കൂടെ കിടക്കുന്നത് കണ്ടു.”

“അ. അത്.. വിഷമം തോന്നിയിട്ടാ..”

“മ്മ് എനിക്കും തോന്നി. എന്തെങ്കിലും സെന്റി അടിച്ചിട്ടുണ്ടാവുമെന്ന്..”

“അത്കൊണ്ട് വിളിക്കാതെ തിരിച്ചു വന്നു അല്ലേ..?”

“പിന്നെന്താ വേണ്ടേ..?”

“അപ്പോ ഞാനിന്ന് വന്നില്ലെങ്കിലോ..?”

“പോട്ടെന്നു വെക്കും. അല്ല പിന്നെ..”

“അയ്യടാ.. അപ്പോ ഇത്രയേ ഉള്ളുവല്ലേ സ്നേഹം..!”

“ഒന്ന് പോടീ അവിടുന്ന്..”

“ഇതിനു മുൻപൊക്കെ എന്നെ വിളിച്ചു കൊണ്ടുവരാൻ എന്താ തിടുക്കം..!”

“അപ്പോ അതാണോ നിനക്കിഷ്ടം..?”

“അങ്ങനെയല്ല.. വന്നിട്ടുണ്ടെൽ വിളിക്കണം..”