അലിയുന്ന പാതിവ്രത്യം 5 [ഏകലവ്യൻ] 1198

ഓർക്കുമ്പോൾ തന്നെ വല്ലാത്തൊരു വികാര മൂർച്ഛ..!!

തന്നെയൊരു നോക്കു പോലും കാണാൻ ആഗ്രഹിക്കാതെ മക്കളെയും കൊണ്ട് ദൂരേക്ക് മാറി നിന്ന പെണ്ണ്, ഇന്നിതാ തന്റെ ശപഥം പൂർത്തീകരിക്കാൻ പൂർണമായും വഴങ്ങുന്നു.

“മോളേഹ്….”

വിറളി പൂണ്ട മാധവന്റെയാ വിളിക്ക് അൽപം വിറയൽ വന്നിരുന്നു. അവൾക്ക് നല്ല ഇഷ്ടമായി അയാളുടെ മോളെ ന്നുള്ള വിളി.

“ഉം.. പറയ് ഏട്ടാ..”

“അൽപം കൂടി പൊങ്ങ്..”

മന്ത്രണം പൊഴിച്ച അവളുടെ സ്വരത്തിനു മറുപടിയായി അയാളുടെയും ശബ്ദം നേർന്നു പോയി.

ആ ക്ഷണം തന്നെ അവൾ അൽപം കൂടി കുണ്ടി പൊക്കി കൊടുത്തു.

കുണ്ണയിൽ പിടിച്ച് രണ്ടടിയടിച്ചു തൊലിച്ച മാധവൻ അതവളുടെ പൂറിന് കണക്കായി ഉരച്ച്, മനഃപൂർവം തുള പരതുകയാണ്. അതും അവളെ നോക്കിക്കൊണ്ട്.

പിളർപ്പിലുരഞ്ഞും കന്തു മണിയിൽ കുത്തിയും അവളെ ടീസ് ചെയ്യുമ്പോ മാധവനെ ശ്രദ്ധിക്കാനാവാതെ ഒരു വേള അവൾ ചുണ്ട് കടിച്ചു പോയി .

നിമിഷങ്ങൾ നീങ്ങുമ്പോൾ അവൾക്കും ഭ്രാന്തായി തുടങ്ങി.

ഇങ്ങേരിതെന്താ ചെയ്യുന്നേ അറിയാൻ കണ്ണ് തുറന്ന് നോക്കുമ്പോ അവളെ കളിയായി പുഞ്ചിരിക്കുകയാണ് മാധവൻ. അത് കണ്ട് അശ്വതിക്ക് മുഖം തുടിക്കുന്ന തരത്തിൽ ചിരിയും ചമ്മലും വന്നു.

“ശോ..ഹ്… വക്ക് മാധവേട്ടാ…”

പെണ്ണിന്റെ ചിണുക്കം കണ്ട് അയാൾ തുറന്ന് തന്നെ ചിരിച്ചു.

“പോ അവിടുന്ന്… മനുഷ്യനെ വട്ടാക്കുന്ന പ്രാന്തൻ..!”

അവളും ചിണുങ്ങി ചിരിച്ചു കൊണ്ട് അയാളുടെ ചുമലിൽ മുഖമുരച്ച് നിന്നു.

“പറയെടി.. എന്റെ അശ്വതി മോളാണോ നീ..?”

“ഉം.അതെ..”

“എന്റെ മാത്രണോടി..?”

സെക്കന്റുകളുടെ മൗനം കടന്നു വന്ന വേളയിൽ അയാളുടെ ചുമലിൽ നിന്ന് മുഖമെടുത്ത് കണ്ണിൽ നോക്കി.