അദ്ദേഹം എന്റെ മുകളിലേക്ക് കിടന്ന് ശ്വാസം വിട്ടു ആ നനഞ്ഞ തറയിൽ, പൈപ്പിലെ വെള്ളത്തിന്റെ ഇരമ്പലിനിടയിൽ ഞങ്ങൾ ഒന്നായി മാറി. വർഷങ്ങളായുള്ള എന്റെ സങ്കടങ്ങൾ ആ രാത്രിയിലെ ആവേശത്തിൽ അലിഞ്ഞുപോയി.”
അമ്മ പറഞ്ഞു നിർത്തിയപ്പോൾ മുറിയിൽ ഭയാനകമായ ഒരു മൗനം പടർന്നു. അമ്മയുടെ കണ്ണുകൾ നിലത്ത് തറഞ്ഞു നിൽക്കുകയായിരുന്നു. തന്റെ മകനോട് ഇത്രയും തുറന്നു പറയുന്നതിന്റെ ജാള്യതയോ അതോ ആ പഴയ ഓർമ്മകളുടെ തീവ്രതയോ എന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
എന്റെ അമ്മയുടെ മറ്റൊരു മുഖം, അതും ഇത്രയും പച്ചയായി എന്റെ മുന്നിൽ തെളിഞ്ഞു നിൽക്കുന്നത് എനിക്ക് ഉൾക്കൊള്ളാൻ പ്രയാസമായിരുന്നു.
