കാർത്തി ലച്ചു എന്തിയെ.. അച്ചു കാർത്തികയുടെ അടുത്ത് വന്നു ചോദിച്ചു. ആ ഞാൻ കണ്ടില്ല.അച്ചുന്റെ നേരെ തിരിഞ്ഞു നിന്നു തന്റെ രണ്ട് കയ്യും ഇടുപ്പിൽ പിടിച്ചു വെച്ച് കുണ്ടി പുറകിലേക്ക് തള്ളി മുടി ഇടത്തേക്ക് കോതി നിന്ന കാർത്തികയെ നോക്കി ഒരു നിമിഷം അച്ചു ശ്വാസം അടക്കി പിടിച്ചു നിന്നു പോയി… അല്ല നീ എന്തിനാ ഇപ്പൊ അമ്മേ തിരക്കുന്നെ..? ചുമ്മാ.. കാണാൻ.. അച്ചു പറഞ്ഞു…
മ്മ്മ്.. കാർത്തിക പിന്നെയും ഒന്ന് മൂളി അച്ചു കാർത്തികയുടെ ദേഹത്തു തൊട്ടും തലോടിയും നിന്നു.. അച്ചു അടങ്ങി നിക്ക് അല്ലെ പോ.. കാർത്തിക പറഞ്ഞു.. എന്നാ കാർത്തി എന്നോട് ഒരു സ്നേഹം ഇല്ലത്തെ പിണക്കം ആണോ..? അച്ചു ചോദിച്ചു..
ഹാ.. പിണക്കം തന്നെ എന്താ… കാർത്തിക ചോദിച്ചു… ആഹാ എന്നാ പിണക്കം മാറ്റിയിട്ടേ ഒള്ളു കാര്യം എന്ന് പറഞ്ഞു അച്ചു കാർത്തിയെ പൊക്കി എടുത്തു.. ആഹ്ഹ്.. അച്ചു.. വിട് വിടെടാ.. കാർത്തിക അവന്റെ കയ്യിൽ കിടന്നു കുതറി.. അച്ചു അവളെ കൊണ്ട് അടുക്കളയിൽ നിന്ന് പുറത്തേക്ക് പോകുന്നത് നോക്കി തരിക്കുന്ന പൂറുമായി ദേവി അങ്ങനെ നിന്നു…
ഹാളിൽ കൊണ്ട് ചെന്നു കാർത്തികയെ നിലത്തു നിർത്തി അമ്മയുടെ രണ്ട് കയ്യും പിടിച്ചു കൊണ്ട് അച്ചു അവളുടെ കഴുത്തിലും മുഖത്തും ഒക്കെ ഉമ്മകൾ കൊണ്ട് മൂടാൻ തുടങ്ങി..പക്ഷെ കാർത്തിക അച്ചുനെ പതിയെ ഏതിർത്തു കൊണ്ടിരുന്നു എന്നാൽ അച്ചു തന്റെ ബലം ഉപയോഗിച്ച് കാർത്തികയെ പൊക്കി തോളിൽ കിടത്തി നേരെ ബെഡ് റൂമിലേക്ക് കൊണ്ട് പോയി..
ബെഡ് റൂമിൽ കയറി വാതിൽ കാൽ കൊണ്ട് ചാരി ഇട്ടു അച്ചു കാർത്തികയെ കട്ടിലിൽ ഇട്ടു… അച്ചു.. വ്രതം നോക്കണം.. അത് പറഞ്ഞില്ലാലോ ഡേറ്റ്.. പക്ഷെ ഇപ്പോ പകൽ.. എല്ലാരും ഉണ്ട്.. അതിന് എന്താ ഇതിനു മുന്നും നമ്മൾ ഇത് പോലെ പകൽ ചെയ്തിട്ടില്ലേ… അച്ചു ചോദിച്ചു…
