അമ്മയെന്ന രതി സാഗരം [അതിരൻ] 349

കിരൺ ചിരിച്ചു.

“ഹാ ബെസ്റ്റ്,”
അവരെ നോക്കി ഇരിക്കുകയായിരുന്ന മായ തെല്ലൊരു ഗൗരവത്തോടെ പറഞ്ഞു.

“ഇതൊരു ശീലമാക്കരുതേ,”
മുകളിലേക്ക് പോവാൻ തുടങ്ങിയ കിരണിനോടായി പ്രദീപ് പറഞ്ഞു.

“ഇല്ലച്ഛാ, ഇടയ്ക്കൊക്കെ മാത്രമേ മുങ്ങൂ,”
അതും പറഞ്ഞ് സ്റ്റെപ്പുകൾ കയറിപ്പോകുന്ന മകനെ നോക്കി മായ ചെറുതായി ചിരിച്ചു.

= = =

പ്രദീപിനെ കുളിപ്പിച്ച് ഉറക്കിയ ശേഷം മായ മുകളിലെ തന്റെ ഹോം ഓഫീസിലേക്ക് കയറി.

മുകളിൽ ഗസ്റ്റ് റൂമിന് പുറമേയുള്ള മുറിയാണ് മായ വീട്ടിലെ ഓഫീസായി ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത്.

പലപ്പോഴും രാത്രി വൈകി തന്റെ കേസുകളുടെ തിരക്കുകൾ ഒതുക്കിയിരുന്ന മായ അവിടെയാണ് ഉറങ്ങിയിരുന്നത്. ഫുള്ളി ഫർണിഷ്ഡ് ആയ ബെഡ്റൂം ആയതുകൊണ്ടുതന്നെ അതിനുള്ള സൗകര്യങ്ങൾ ആ മുറിയിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു.

= = =

മേശപ്പുറത്ത് കുന്നുകൂടി കിടക്കുന്ന കേസ് ഫയലുകളേക്കാൾ അവളെ അലട്ടിക്കൊണ്ടിരുന്നത് വല്ലാത്ത ഒരു ഏകാന്തതയായിരുന്നു. കഴിഞ്ഞ മൂന്ന് വർഷമായി തന്റെ ജീവിതം, പ്രദീപിന്റെ മരുന്നുകളിലും വീൽചെയറിലും തളയ്ക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

പതിവുള്ളതാണെങ്കിലും ആ ശൂന്യത അവളെ മടുപ്പിക്കാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു.

പെട്ടന്ന്, താഴെ മുറ്റത്ത് നിന്നുള്ള വെള്ളത്തിന്റെ ശബ്ദം കേട്ട് മായ ജനൽ പാളികൾ പതുക്കെ നീക്കി. കിരൺ തന്റെ ബൈക്ക് കഴുകുകയായിരുന്നു.

ചെറുതായി മഴ ചാറുന്നുണ്ട്. അകത്തേക്ക് പോവാൻ കിരണിനോട് പറയാൻ തുടങ്ങുമ്പോഴാണ് മായ അത് കണ്ടത്.

കണ്ട കാഴ്ചയിൽ അവൾ ഒരു നിമിഷം ശ്വാസം അടക്കിപ്പിടിച്ചു നിന്നുപോയി.

ചൂട് കാരണമാകാം കിരൺ തന്റെ ഷർട്ട് അഴിച്ചു മാറ്റിയിരുന്നു. കാറ്റിനനുസരിച്ച് അവന്റെ ചുരുളൻ മുടി അവന്റെ മുഖത്തേക്ക് വീണുകൊണ്ടിരുന്നു.