അമ്മയെന്ന രതി സാഗരം [അതിരൻ] 350

മായ ഡൈനിംഗ് ടേബിളിലിരുന്ന് ലാപ്ടോപ്പിൽ അടുത്ത ദിവസത്തെ കേസ്, ഡ്രാഫ്റ്റ് ചെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. അവളുടെ തോളിൽ നിന്നും സാരിയുടെ മുന്താണി അല്പ്പം വഴുതിവീണിട്ടുണ്ട്, മുഖത്ത് വക്കീൽ ജോലിയുടെ ഗൗരവം കാണാം.

കിരൺ കിച്ചണിൽനിന്നും ഇറങ്ങി വന്നു.
കയ്യിൽ രണ്ട് ഗ്ലാസ് ഐസ്ഡ് കോഫിയുമായിട്ടാണ് അവൻ വന്നത്.

“എന്റെ വക്കീലേ, ഇപ്പോഴും ജോലിയിലാണോ? ഒന്ന് ബ്രേക്ക് എടുത്തൂടെ?”
അവൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ഒരു ഗ്ലാസ് അവളുടെ ടേബിളിൽ വെച്ചു.

ലാപ്ടോപ്പിൽ നിന്നും കണ്ണെടുത്ത മായ അവനെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു.

“നീ ഉണ്ടാക്കിയതാണോ ഇത്?
അച്ഛൻ കണ്ടാൽ ഇപ്പൊ മിലിട്ടറി ചിട്ടയെക്കുറിച്ച് ക്ലാസ് എടുത്തേനെ.”

“അച്ഛൻ കുറച്ചുമുമ്പ് പോയതല്ലേ ഉള്ളൂ, വരാൻ സമയമായില്ലല്ലോ.” അവൻ ചിരിച്ചു.
കിരൺ അവളുടെ തൊട്ടടുത്ത് കസേര വലിച്ചിട്ടിരുന്നു.

“അമ്മേ, ഈ കേസ് ഒക്കെ കഴിഞ്ഞാൽ നമുക്ക് എവിടെയെങ്കിലും ഒന്ന് പോയിക്കൂടെ? അമ്മ ഈ ഫയലുകളുടെ നടുവിലിരുന്ന് വാടിപ്പോകുന്നു.”
അവൻ സ്നേഹത്തോടെ അവളുടെ തോളിൽ കൈവെച്ചു.

അത് ഒരു മകൻ എന്ന നിലയിലുള്ള സ്വാഭാവികമായ സ്പർശനമായിരുന്നു, പക്ഷേ, മായയുടെ ഉള്ളിൽ ആ നിമിഷം ചെറിയൊരു മിന്നൽ പാഞ്ഞ് പോയി.

അവൾ അവനെ നോക്കി.

മകന്റെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു അമ്മയോടുള്ള സ്നേഹത്തിനപ്പുറം ഒരു ആരാധനകൂടി ഉണ്ടെന്ന് അവൾക്ക് ആദ്യമായി തോന്നി.

“ഓഹ്, ഈ പ്രായത്തിൽ ഇനി എവിടെ പോകാനാ?”
മായ തമാശയായി ചോദിച്ചു.

“അത് കള മാഡം, ഈ പ്രായത്തിലുള്ളവരിൽ ഞാൻ കണ്ടിട്ടുള്ള ആരെക്കാളും സുന്ദരിയാണ് എന്റെ അമ്മ.”
കിരൺ ഒട്ടും മടിയില്ലാതെ പറഞ്ഞു.