അമ്മയിലേക്കു…2 [Athirakkutti] 112

അമ്മ കട്ടിലിൽ മുള്ളിയതാവും എന്നാണു ഞാൻ കരുതിയത്. വീണ്ടും വീണ്ടും മുരണ്ടു കൊണ്ട് ആ ദ്രാവകം ചീറ്റിച്ചു. എന്റെ കാൽപാദം തുടയിടുക്കിൽ അമർത്തിതന്നെ പിടിച്ചിരുന്നു. നാലഞ്ചു തവണ ശരീരം വെട്ടിത്തിരിഞ്ഞതിനു ശേഷമാണ് ആ ഭ്രാന്തമായ ആവേശം അല്പം അടങ്ങിയത്. ആ ഭ്രാന്തമായ കാമകേളിയിൽ എന്റെ കൊടിമരത്തിന് പിടിച്ചു നിൽക്കാനായില്ല. അതും അണപൊട്ടിച്ചു. അമ്മയുടെ വയറിലേക്ക് തെറിപ്പിച്ചു. എക്കാലത്തേക്കാളും കൂടുതൽ തന്നെ.

അൽപനേരം രണ്ടുപെടും അങ്ങനെ തന്നെ ഇരുന്നു. നല്ലപോലെ രണ്ടുപേരും കിതക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അമ്മയിരുന്ന ഭാഗം മുതൽ എന്റെ തുടവരെ മെത്ത നനഞ്ഞിരുന്നു. പക്ഷെ അതിനു മൂത്രത്തിന്റെ ഗന്ധമില്ലായിരുന്നു. ഞാൻ രുചിച്ച തേനിന്റെ വശ്യമായ ഗന്ധം.

അല്പം കൂടി കഴിഞ്ഞപ്പോഴേക്കും ഞാൻ എഴുന്നേറ്റു പോയി കഴുകി വന്നു. അപ്പോഴും അമ്മയെതോ മായാലോകത്തിലെന്നപോലെ അർദ്ധ നഗ്നയായിത്തന്നെ കാൽമുട്ടും മടക്കി തല കൈയ്യിൽ ചാരി ഇരിക്കുന്നു. അപ്പോഴും കണ്ണുകൾ അടഞ്ഞു തന്നെ ഇരിക്കുന്നു.

“അമ്മെ..” ഞാൻ മെല്ലെ കൈയ്യിൽ പിടിച്ചുകൊണ്ടു വിളിച്ചപ്പോഴാണ് അമ്മ മെല്ലെ കണ്ണുകൾ തുറന്നതു… എന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കുന്നില്ലായിരുന്നു… കാർമേഘം പെയ്തിറങ്ങിയ ആകാശം പോലെ ശാന്തമായിരുന്നു അമ്മയുടെ കണ്ണുകൾ.

ഒന്നും ഉരിയാടാതെ എഴുന്നേറ്റു പോയി കഴുകി വന്നു. അപ്പോഴേക്കും ഞാൻ അടുത്ത മുറിയിലെ മേത്തയെടുത്തു കൊണ്ടുവന്നു നിലത്തിട്ടു, അതിൽ ഷീറ്റും വിരിച്ചു, തലയിണയും വച്ചു. കട്ടിലിൽ വാവക്ക് മാത്രമേ കിടക്കാനാവു. അവൾക്കു ചുറ്റും തലയിണയുള്ളതുകൊണ്ടു അല്പം താഴത്തേക്കായി അവളെ നീക്കി കിടത്തി.