അമ്മയുടെ ആശുപത്രിക്കളി [Bijo John] 520

ലിഫ്റ്റിന് മുന്നിൽ എത്തിയപ്പോൾ ബാബു അവിടെ നിൽക്കുന്നത് കണ്ടു.
അയാൾ ഒരു പ്ലാസ്റ്റിക് കസേരയിൽ ഇരുന്ന് മൊബൈൽ നോക്കുകയായിരുന്നു. ഞങ്ങളെ കണ്ടതും അയാൾ എഴുന്നേറ്റു.

കറുത്ത ഷർട്ടും ജീൻസും, ഷർട്ടിന്റെ മുകൾ ബട്ടണുകൾ തുറന്ന് – നെഞ്ചിലെ കട്ടിയുള്ള രോമം ചെറുതായി കാണാം. ബാബുവിന്റെ കണ്ണുകൾ ആദ്യം അമ്മയുടെ മുഖത്ത് വീണു, പിന്നെ മെല്ലെ താഴേക്ക് – കഴുത്ത്, മുലകളുടെ ആകൃതി, ഡീപ് ക്ലീവേജ്, തുറന്ന വയർ, പൊക്കിൾ…

അവിടെ ഒരു നിമിഷം നിന്നു. അയാളുടെ ചുണ്ടിൽ ഒരു ചെറു ചിരി വിരിഞ്ഞു.
ബാബു അമ്മയെ മുകളിൽ നിന്ന് താഴേക്ക് ഒരിക്കൽ കൂടി നോക്കി. “മെർലിൻ നീ സുന്ദരി ആയിട്ടുണ്ടല്ലോ.”

അമ്മ കവിളുകൾ ചുവന്ന് തല കുനിച്ചു. “ ഒന്ന് പോ ബാബു.”

ഞങ്ങൾ ലിഫ്റ്റിൽ കയറി. ബാബു പുറകെ വന്നില്ല, ലിഫ്റ്റിനുള്ളിൽ അമ്മ മെല്ലെ ശ്വാസം വിട്ടു.

അകത്തന്റെ മുറിയിൽ എത്തി. ഭക്ഷണം കൊടുത്തു റൂമിൽ കുറച്ച് നേരം ഇരുന്നു. പതിയെ അച്ഛൻ ഉറങ്ങി . ആളുകൾ പോകാൻ തുടങ്ങി. 11 മണി ആയപ്പോൾ കോറിഡോർ ആളൊഴിഞ്ഞു.

ഞാൻ അമ്മയോട് പറഞ്ഞു, “ഞാൻ താഴെ കാറിനടുത്ത് പോയി ഇരിക്കാം.” അമ്മ തലയനക്കി, പക്ഷേ കണ്ണുകളിൽ ഒരു പ്രതീക്ഷ.

ഞാൻ താഴേക്ക് പോയി, പക്ഷേ കാറിൽ ഇരുന്നില്ല. പകരം പടിക്കെട്ടിലൂടെ മെല്ലെ മുകളിലേക്ക് കയറി.

ബാബു അച്ഛന്റെ റൂമിനടുത്ത് നിൽക്കുന്നത് കണ്ടു. അമ്മ റൂമിനുള്ളിൽ ഇരിക്കുകയാണ്.
കുറച്ച് കഴിഞ്ഞ് ബാബു മെല്ലെ അകത്ത് കയറി. ഞാൻ മൂന്നാം നിലയിലെ പടിക്കെട്ടിൽ ഒളിഞ്ഞിരുന്നു. കാരണം അച്ഛൻ ഉള്ളത് കൊണ്ട് അവർ റൂമിൽ ചെയ്യില്ല, പുറത്ത് വരുമെന്ന് എനിക്കുറപ്പാണ്