അമ്മ: ആഹ്… ആ.. ആ… മ് മ്..
എന്ന് ശീൽക്കാരങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അഭിക്ക് അതൊന്നും കണ്ടിട്ട് മനസിലായില്ല.
അഭി: ചേട്ടാ, അമ്മ എന്താ ചെയ്യുന്നേ?
ഞാൻ: അതോ. റൂമിൽ ചെന്നിട്ട് പറഞ്ഞു തരാം.
അങ്ങനെ ഞങ്ങൾ റൂമിലേക്ക് നടന്നു. അപ്പോഴും അമ്മയുടെയും ശീൽക്കാരങ്ങൾ ഞങ്ങൾക്ക് കേൾക്കാമായിരുന്നു. റൂമിലെത്തിയ ഉടൻ –
അഭി: പറ ചേട്ടാ.
ഞാൻ: അത് പിന്നെ.
അഭി: പറ, അമ്മ എന്താ ചെയ്തോണ്ടിരുന്നേ?
ഞാൻ പറയണോന്ന് ആലോചിച്ചോണ്ടിരുന്നു. അപ്പോഴാണ് എനിക്ക് ഒരു ഐഡിയ കിട്ടിയത്. എന്തായാലും അവള് അമ്മ ന്താണ് ചെയ്യുന്നത് കണ്ടു. അത് പറഞ്ഞു കൊടുക്കുന്നതിനേക്കാളും നല്ലത് ചെയ്തു കാണിക്കുന്നതാ ശരി എന്ന് എനിക്ക് തോന്നി. അതും സ്വന്തം അനിയത്തിയെ എന്ന് ചിന്തിച്ച്. മനസ്സിനുള്ളിൽ ആണെങ്കിൽ സന്തോഷവും ഉണ്ട് പേടിയും ഉണ്ട്. അവള് ആരോടെങ്കിലും പറഞ്ഞാലോന്ന്.
ഇങ്ങനെ ചിന്തിച്ചോണ്ടിരുന്നപ്പോൾ ആണ് അഭി വിളിച്ചത്. ഞാൻ ചിന്തയിൽ നിന്ന് മാറി അഭിയോട് –
ഞാൻ: എന്താ അഭി?
അഭി: പറ ചേട്ടാ, അമ്മ എന്താ ചെയ്തതെന്ന്?
ഞാൻ: അത് പറയാൻ പറ്റില്ല. ചെയ്തു കാണിക്കാനേ പറ്റു.
അഭി: എന്നാ ചെയ്തു കാണിക്ക്.
ഞാൻ: നീയും കൂടി വിചാരിക്കണം എന്നാലേ പറ്റു
അഭി: ഓക്കേ. ഞാൻ എന്താ ചെയ്യണ്ടേ പറ?
ഞാൻ: അത് പിന്നെ അച്ഛനും അമ്മയും ഒരുമിച്ചു കിടക്കുന്നില്ലേ, അത് പോലെ നമ്മളും ഒരുമിച്ചു കിടക്കണം.
അഭി: അതിനു നമ്മൾ ഒരുമിച്ചല്ലേ കിടക്കുന്നതു?
supper
കൊള്ളാം. പേജുകൾ കൂട്ടുക