അമ്മൂസിന്റെ സുഖകുഴി [Professor Cuckold] 43

അവൾ കട്ടിലിൽ ചുരുണ്ടുകൂടി കിടന്ന് വിങ്ങിക്കരയുകയായിരുന്നു. “ഞാൻ എന്താണ് ഈ കാണിച്ചു കൂട്ടിയത്? പാവം എന്റെ അമ്മ… എന്നെ ഇത്രയും വിശ്വസിക്കുന്ന അമ്മയോടാണല്ലോ ഞാൻ ഇത്രയും വലിയ കള്ളം പറഞ്ഞത്,” അവൾ സ്വയം മന്ത്രിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. ഇനി മേലിൽ ഇത്തരം തെറ്റുകളിലേക്ക് പോകില്ലെന്നും, ഒരു നല്ല കുട്ടിയായി പഠിച്ചു ജീവിക്കണമെന്നും അവൾ ഉറപ്പിച്ചു.

ആ സമയത്താണ് ശ്രീദേവി മുറിയിലേക്ക് കടന്നുവന്നത്. മകൾ തകർന്നു കിടക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ ആ അമ്മയുടെ ഹൃദയം പിടഞ്ഞു.

ശ്രീദേവി: (അമൃതയെ ചേർത്തുപിടിച്ച്) “മോളേ… നീ എന്തിനാ ഇങ്ങനെ കരയുന്നത്? എല്ലാം കഴിഞ്ഞില്ലേ? ആ പാപി ഇനി നിന്റെ നിഴൽ പോലും കാണില്ല.”

അമൃത അമ്മയെ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് പൊട്ടിക്കരഞ്ഞു. അവളുടെ കരച്ചിലിൽ ഒരുതരം കുറ്റബോധവും പശ്ചാത്താപവും ഉണ്ടായിരുന്നു.

അമൃത: (വിറയലോടെ) “അമ്മേ… എന്നോട് ക്ഷമിക്കണം അമ്മേ. ഞാൻ… ഞാൻ വല്ലാത്തൊരു അവസ്ഥയിലാണ്. എനിക്ക് പേടിയാകുന്നു. എനിക്ക് ഇനി പഴയതുപോലെ കോളേജിൽ പോകാൻ പറ്റുമോ എന്ന് അറിയില്ല. ഞാൻ ചെയ്തതൊക്കെ തെറ്റാണോ അമ്മേ?”

ശ്രീദേവി അവളുടെ നെറ്റിയിൽ തലോടി ആശ്വസിപ്പിച്ചു.

ശ്രീദേവി: “നീ ഒരു തെറ്റും ചെയ്തിട്ടില്ല മോളേ. ചതിക്കപ്പെട്ടത് നീയാണ്. എന്റെ മോൾ പാവമാണ്. നീ ഇനി ഒന്നിനെക്കുറിച്ചും ഓർത്ത് വിഷമിക്കണ്ട. അമ്മ നിന്റെ കൂടെയുണ്ട്. നമുക്ക് എല്ലാം മറന്ന് പുതിയൊരു ജീവിതം തുടങ്ങാം.”

അമൃത അമ്മയുടെ മടിയിൽ തലവെച്ചു കിടന്നു. തന്റെ രഹസ്യങ്ങളെല്ലാം മനസ്സിൽ കുഴിച്ചുമൂടി ഒരു പുതിയ മനുഷ്യനാകാൻ അവൾ ആഗ്രഹിച്ചു. പക്ഷേ, മുറിയുടെ കോണിൽ ഇരിക്കുന്ന ആ ബാഗിനുള്ളിൽ പ്രസാദ് സാർ കൊടുത്ത ആ ഗിഫ്റ്റ് ഒരു ഭീഷണിയായി അവശേഷിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ആ ഇരുണ്ട ഓർമ്മകളെ മായ്ച്ചുകളയാൻ അമൃതയ്ക്ക് കഴിയുമോ?