അമൃതകിരണം 14 [Meenu] 247

ധന്യ: അവൻ ആവും. വേറെ ആരുടേയും പേര് അടുത്ത് എങ്ങും കേട്ടില്ല.

കിരൺ: ഇതെന്താ ഈ ചെക്കൻ്റെ മുഖം ഇങ്ങനെ ഇരിക്കുന്നത്? നീ വഴക്ക് പറഞ്ഞോ അവനെ?

ധന്യ: അത് ഇവൾ TV ഓഫ് ചെയ്തിട്ട്.

അമ്മു: ഹാ… കണ്ണ് TV ൽ ആണ്, ഭക്ഷണത്തിൽ അല്ല ശ്രദ്ധ.

കിരൺ: അത് നന്നായി.

ധന്യ: ഇവൾ ആയതു കൊണ്ട് ആണ്. ഞാൻ എങ്ങാനും ആയിരുന്നെങ്കിൽ ഇപ്പോൾ എന്നെ കൊന്നേനെ അവൻ.

അപ്പോഴേക്കും സൂര്യ കഴിച്ചു കഴിഞ്ഞു ആരോടും മിണ്ടാതെ വന്നു കിടന്നു.

അമ്മു: ഡാ… വല്യ പിണക്കത്തിൽ ആണല്ലോ.

അവൻ അമ്മു ൻ്റെ കൈ തട്ടിക്കളഞ്ഞിട്ടു കിടന്നു…

അമ്മു: വല്യ ദേഷ്യത്തിൽ ആണല്ലോ…

ധന്യ: മിണ്ടണ്ട കിടന്നോട്ടെ…

കിരൺ അത് കണ്ടു ചിരിച്ചു…

ധന്യ: വാ… നമുക്ക് കഴിക്കാം.

മൂന്ന് പേരും കൂടി ഡൈനിങ്ങ് റൂം ലേക്ക് വന്നു. സൂര്യ പതിയെ ഉറക്കത്തിലേക്കും വീണു.

അമ്മു ഉം ധന്യയും കൂടി കിരൺ നു വിളമ്പിക്കൊടുത്തു. കുനിഞ്ഞു നിന്ന് വിളമ്പുമ്പോൾ അമ്മു ൻ്റെ ഷർട്ട് ൻ്റെ വിടവിലൂടെ കിരൺ ൻ്റെ കണ്ണുകൾ ആഴ്ന്നിറങ്ങിയെങ്കിലും നെയ് പോലുള്ള അവളുടെ മുല വിടവ് ൻ്റെ കാഴ്ച അവനു ലഭിച്ചില്ല, പകരം സ്വർണ മിഞ്ചി അണിഞ്ഞ അവളുടെ സുന്ദര കാൽ പാദങ്ങൾ അവൻ്റെ കണ്ണുകളെ ആനന്ദം കൊള്ളിച്ചു.

“ഉഫ്… വെളുത്തു തുടുത്തു പിങ്ക് കളർ സോൾസ്…”

“ഇന്ന് anklet ഉണ്ടല്ലോ…“

വളരെ നേർത്ത ഒരു സ്വർണ നൂൽ…. അതങ്ങനെ ആ സുന്ദരമായ കണങ്കാലിൽ ചുറ്റി കിടക്കുന്ന കാഴ്ച…

കിരൺ നു ശരീരത്തിൽ കുളിരു കോരി.

ധന്യയുടെ കണ്ണുകളിൽ കിരൺ ൻ്റെ കണ്ണുകളുടെ വികാസവും ആ മനസിൻ്റെ തുള്ളിച്ചാട്ടവും പതിഞ്ഞു. അത് മനസിലാക്കിയ അവളുടെ ചുണ്ടുകളിൽ പുഞ്ചിരിയും മനസ്സിൻ്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു പിടയലും രൂപപ്പെട്ടു.