ധന്യ: എന്നിട്ട് നീ എന്ത് പറഞ്ഞു?
അനു: പിന്നെ വേണ്ടേ… ഞാൻ ആലോചിക്കാം എന്ന് പറഞ്ഞു. എനിക്ക് വേണം.
ധന്യ: നിന്നെ ഞാൻ സമ്മതിച്ചു.
അനു: അതെ… മനു നോട് ഒന്നും പറയല്ലേ നീ പോയി. ഞാൻ പറഞ്ഞിട്ടൊന്നും ഇല്ല മനു നോട്. തൽക്കാലം അങ്ങനെ ഇരിക്കട്ടെ.
ധന്യ: റിസ്ക് ആണ് പക്ഷെ. മനു ഉം ജിമ്മിയും പോലെ അല്ല പുറത്തുള്ള മറ്റൊരു ആൾ, അതും അവൻ്റെ യും ഫ്രണ്ട്സ് ൻ്റെ യും കഥകൾ ഒക്കെ കേട്ടിട്ട്.
അനു: എനിക്ക് അത് കേട്ടിട്ട് കൊതി തോന്നി.
ധന്യ: നിനക്ക് അങ്ങനെ പലതും തോന്നും.
അനു: ഒന്ന് ആലോചിച്ചു നോക്കിയേ പെണ്ണുമ്പിള്ളേ… എല്ലാരുടെയും കൂടെ അർമാദിക്കുന്നത്.
ധന്യ: എന്നാലും എങ്ങനെ ആടീ?
അനു: കിരൺ ചേട്ടൻ ആയിട്ടുള്ളത് പോലെ ആണോ മനു ആയിട്ട് ധന്യയുടെ എക്സ്പീരിയൻസ്?
ധന്യ: അത് അല്ല. ചേട്ടൻ ആയിട്ട് അത്ര explore ചെയ്യാൻ പറ്റില്ലല്ലോ. വേറൊരാൾ ആവുമ്പോൾ ഒരു മറയും മടിയും ഇല്ലാതെ നമുക്ക് ചെയ്യാം. പിന്നെ മനു കുറച്ചു ഹാർഡ് ഉം കൂടി ആണ്. രണ്ടും രണ്ടു ലെവൽ ആണ്.
അനു: ഹാ… അല്ലെ? അപ്പോൾ ഓരോരുത്തരുടെയും വ്യത്യസ്തം ആണ്. പിന്നെ നീ പറഞ്ഞത് പോലെ എന്തും നമുക്ക് ചെയ്യാം, ഒരു നിയന്ത്രണങ്ങളും ഇല്ലാതെ.
ധന്യ: അത് കറക്റ്റ് ആണ്.
അനു: അപ്പോൾ നീ ഒന്ന് ആലോചിച്ചു നോക്ക് അശ്വിൻ ഉം അവൻ്റെ ഫ്രണ്ട്സ് ഉം കൂടി ചേർന്നുള്ള അവസ്ഥ.
ധന്യ: ശരി ആയിരിക്കും. പക്ഷെ റിസ്ക് അല്ലെടീ?
അനു: ജീവിതത്തിൽ കുറച്ചു റിസ്ക് ഒക്കെ എടുത്തെങ്കിലേ എല്ലാം ആസ്വദിക്കാൻ പറ്റു. അല്ലെങ്കിൽ ഇങ്ങനെ സാദാരണ നിലയിൽ അങ്ങ് ജീവിച്ചു തീർക്കാം.
