അശ്വിൻ: ഹാ… അത് ഞാൻ കഴിച്ചു.
അമ്മു അവളുടെ ശരീരത്തിലേക്ക് ഒന്ന് നോക്കി…
“ഈശ്വരാ… ക്ലീവേജ് അവൻകണ്ടിരിക്കുന്നു… ”
അമ്മെ താഴേക്കു നോക്കി…
“ഉഫ്… ഭാഗ്യം പൊക്കിൾ കണ്ടില്ല… ശോ… തുടകൾ മുഴുവൻ കാണാം…”
അമ്മു അവളുടെ അവസ്ഥയെ ശപിച്ചു.
അശ്വിൻ: ചേച്ചി ആരോടാ ഈ തനിയെ സംസാരിക്കുന്നത്?
അമ്മു: നീ ഇങ്ങോട്ടു പോന്നോ?
അശ്വിൻ: ഹാ…
അശ്വിൻ്റെ കണ്ണുകൾ അമ്മു ൻ്റെ ക്ലീവേജ് ലേക്ക് പലതവണ പാഞ്ഞു കൊണ്ടേ ഇരുന്നു.
അമ്മു നു അത് മനസിലായി. ഒരു വഴിയും ഇല്ലാത്ത ആ സാഹചര്യത്തെ അമ്മു പഴിച്ചു…
പക്ഷെ എപ്പോളോ അത് അവളിൽ ഒരു ആന്തരിക സുഖവും ജനിപ്പിച്ചു എന്ന് പറയാതിരിക്കാൻ വയ്യ – അവൻ തൻ്റെ ക്ലീവേജ് കണ്ടു എന്നുള്ള ബോധം.
ഏതു പെണ്ണിനാണ് തൻ്റെ ശരീരം ഒരാളിൽ കൊതി ഉണർത്തുന്നു എന്ന് അറിയാൻ ഇഷ്ടമില്ലാത്തത്, അത് അറിഞ്ഞാൽ അഭിമാനം കലർന്ന മാസ്മരികത ഉയരാത്തത്.
അശ്വിൻ: ജിമ്മി ചേട്ടൻ വിളിച്ചോ?
അമ്മു: ഇന്നലെ വിളിച്ചിരുന്നു.
അശ്വിൻ: ഹ്മ്മ്… ഞങ്ങൾ എന്നും സംസാരിക്കാറുണ്ട്.
അമ്മു: ഹ്മ്മ്… അത് എനിക്ക് മനസിലായി. രണ്ടു പേരുടെയും പണി ഇതായിരുന്നു അല്ലെ.
അശ്വിൻ: വീഡിയോസ് ൻ്റെ കാര്യം ആണോ?
അമ്മു: ഹാ…
അശ്വിൻ: അത് പിന്നെ സാധാരണ കാര്യം അല്ലെ?
അമ്മു: ഹ്മ്മ്… നിങ്ങൾക്ക് അത് സാധാരണ കാര്യം.
അശ്വിൻ: അതുകൊണ്ട് ഇപ്പോൾ ചേച്ചിക്കും കിട്ടിയില്ലേ?
ചേച്ചി അതൊക്കെ ജിമ്മിച്ചേട്ടനോട് പറയാറില്ലല്ലോ?
അമ്മു: അയ്യോ… നീ പറഞ്ഞോ?
അശ്വിൻ: ഞാൻ പറഞ്ഞിട്ടില്ല ഇത് വരെ അതാ ചോദിച്ചത്? ചേച്ചി പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ ഞാൻ മറച്ചു വച്ച് എന്ന് ചേട്ടൻ വിചാരിക്കും.
