അശ്വിൻ: ചേച്ചി അന്ന് ആതിരപ്പള്ളിയിൽ വച്ച് കണ്ടപ്പോൾ ഇട്ടിരുന്ന അതേ ഡ്രസ്സ് ആണല്ലോ.
“ഇവന് ഒടുക്കത്തെ ഓർമ്മ ആണല്ലോ”
ധന്യ: (അറിയാത്തത് പോലെ) ഇത് തന്നെ ആയിരുന്നോ ഞാൻ ഇട്ടിരുന്നത്?
അശ്വിൻ: അതെ… എനിക്ക് ഓർമ്മ ഉണ്ട്.
അശ്വിൻ ധന്യയെ തൻ്റെ കണ്ണുകളാൽ മുഴുവനായി ഒന്ന് ഉഴിഞ്ഞു. അവൻ്റെ കണ്ണുകൾ തൻ്റെ നെഞ്ചിലും ഫ്രോക് ൻ്റെ ക്നോട് നു താഴെ ഉള്ള ഓപ്പണിങ് ലും ഉടക്കി നില്കുന്നത് ധന്യ മനസിലാക്കി.
ധന്യയുടെ നഗ്നമായ കാൽ മുട്ടുകളും, വാക്സ് ചെയ്തു ഭംഗിയാക്കിയ അവളുടെ കാലുകളുടെ വണ്ണവും മാംസളതയും അവൻ്റെ കണ്ണുകളെ കൂടുതൽ വികസിപ്പിച്ചു. തുടുത്ത കണങ്കാലുകളും മനോഹര പാദങ്ങളും അതിലെ നേർത്ത സ്വർണ കൊലുസും ഇടതു കണങ്കാലിലെ ജിമ്മി കെട്ടിയ മനോഹരമായ കറുത്ത ചരടും.
അശ്വിൻ്റെ കണ്ണുകൾക്ക് കിട്ടിയ വിരുന്നു അവൻ്റെ മനസിനുള്ളിൽ ആഗ്രഹങ്ങൾ നിറഞ്ഞ ധന്യയോടുള്ള കൊതിയുടെ തീവ്രത ഉയര്ത്തി.
ഇരു കാലുകളും അടുപ്പിച്ചു പിടിച്ചു പ്രതിമ കണക്കെ ഇരിക്കുന്ന ധന്യ യെ നോക്കി ചിരിച്ചു കൊണ്ട് അവൻ പറഞ്ഞു.
“ചേച്ചി എന്താ പേടിച്ചിരിക്കുന്നത്? ഒന്ന് ശ്വാസം വിടൂ…”
ധന്യ ചിരിച്ചു…
“എന്നെ മുഴുവൻ സ്കാൻ ചെയ്തിട്ട് ഇനി ഞാൻ ശ്വാസം വിടണം അല്ലെ ഡാ തെണ്ടീ… ”
ധന്യ മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു കൊണ്ട് അവനെ നോക്കി ചിരിച്ചു.
അശ്വിൻ്റെ കണ്ണുകളുടെ ലക്ഷ്യ സ്ഥാനം അപ്പോഴും ധന്യയുടെ ഫ്രോക്കിലെ ഓപ്പണിങ് ൻ്റെ ഉള്ളിലേക്ക് തന്നെ ആയിരുന്നു… അവളുടെ ക്ലീവേജ് ലേക്ക്.
മുന്നോട്ട് ആഞ്ഞു ഇരുന്നതിനാൽ അത് കൂടുതൽ അവനു കാണാനും കഴിഞ്ഞു.
