ധന്യ: അമ്മു… ഞാൻ ഒന്ന് വാഷ്റൂം പോയിട്ട് വരാം…
അമ്മു: ഹ്മ്മ്…
ധന്യ എഴുനേറ്റ് വാഷ്റൂമിലേക്ക് പോയി…
അശ്വിൻ: ധന്യ ചേച്ചി ഇന്ന് വെറുതെ വന്നതാണോ ഇങ്ങോട്ട്?
അമ്മു: അവളുടെ ചേട്ടനും മോനും നാട്ടിലെ വീട്ടിലേക്ക് പോയി. വൈകിട്ടേ വരൂ… നീ വരും എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ തന്നെ ഞാൻ അവളോട് ഇന്ന് ഇങ്ങോട്ട് വരാൻ പറഞ്ഞിരുന്നു.
അശ്വിൻ: നന്നായി. ധന്യ ചേച്ചിയെയും കാണാൻ പറ്റിയല്ലോ.
അമ്മു: ഹ്മ്മ്… നീ വിയർക്കുന്നുണ്ടല്ലോ… നമുക്ക് അകത്തു ഇരിക്കണോ… അകത്താണെങ്കിൽ എ സി ഇടാം.
അശ്വിൻ: എവിടെ? ബെഡ്റൂമിലോ?
അമ്മു: ഹാ…
അശ്വിൻ: ഹാ… ഓക്കേ…
രണ്ടു പേരും കൂടി റൂമിലേക്ക് പോയി…
അശ്വിൻ: ധന്യ ചേച്ചി കുറെ നേരം ആയല്ലോ അകത്തേക്ക് പോയിട്ട്…
അമ്മു: ഹഹ…. നിന്നെ പോലെ അല്ല ഞങ്ങൾക്ക് ഇതൊക്കെ ഒരുപാട് ബുദ്ധിമുട്ട് ഉള്ള കാര്യങ്ങൾ ആണ്…
അശ്വിൻ: ഓ…
“രണ്ടിൻ്റെയും സൗണ്ട് കേൾക്കുന്നുണ്ടല്ലോ… രണ്ടും കൂടി ബെഡ്റൂമിലേക്ക് പോന്നോ”
ധന്യ മനസ്സിൽ ചിന്തിച്ചു…
അമ്മു: എടാ… ഞാൻ ചെയർ എടുത്തിട്ട് വരാം…
അശ്വിൻ: വേണ്ട ചേച്ചീ… ഞാൻ ഈ ബെഡ് ൽ ഇരുന്നോളാം… ഇടക്ക് എനിക്ക് നടു നിവർക്കാം…
അതും പറഞ്ഞു അശ്വിൻ പുറകിലേക്ക് ഒന്ന് മറിഞ്ഞു കിടന്നു…
അമ്മു: ഓ… ഓക്കേ… നിനക്ക് ഓക്കേ ആണെങ്കിൽ നോ ഇഷ്യൂ… അല്ല നടു നിവർക്കാൻ നീ അത്ര വയസ്സൻ ആയോ?
അശ്വിൻ: എൻ്റെ പൊന്നു ചേച്ചി ഇത്ര ദൂരം റൈഡ് ചെയ്തു വന്നതല്ലേ ഞാൻ.
അപ്പോളേക്കും ഡോർ തുറന്നു ധന്യ ഇറങ്ങി വന്നു…
