ധന്യ: ഹാ… ശരിയാണ്. വേണ്ട എന്ന് വയ്ക്കാൻ പറ്റും.
അശ്വിൻ: ഓക്കേ… അപ്പോൾ വേണ്ട എന്ന് വയ്ക്കുന്നത് പൂർണ്ണമനസ്സോടെ അല്ലല്ലോ.
ധന്യ: അത് അല്ല.
അശ്വിൻ: ശരി അത് എന്ത് കൊണ്ടാണ്? ഇത് മൂലം ലൈഫ് ൽ ഉണ്ടാവുന്ന റിസ്ക് ഓർത്തിട്ടാണ് അല്ലെ?
ധന്യ: അതെ…
ധന്യ ഇരു കാലുകളും നീട്ടി ഇടതു കൈ ബെഡ് ലേക്ക് ഊന്നു അവന്റെ നേരെ കൂടുതൽ ചരിഞ്ഞിരുന്നു ആകാംക്ഷയോടെ. അമ്മു എഴുനേറ്റു ധന്യയോട് ചേർന്ന് അവനു കൂടുതൽ അഭിമുഖം ആയി ഇരുന്നു.
അശ്വിൻ: അപ്പോൾ ലൈഫ് ൽ ഇത് മൂലം നിങ്ങൾക്ക് റിസ്ക് ഇല്ലെങ്കിലോ? അല്ലെങ്കിൽ റിസ്ക് ൻ്റെ തീവ്രത വളരെ കുറവാണെങ്കിലോ?
ധന്യ: അപ്പോൾ നമ്മൾ വേണ്ട എന്ന് വക്കില്ലല്ലോ. റിസ്ക് ഇല്ലെങ്കിൽ പിന്നെ എന്താ പ്രശ്നം?
അമ്മു: ഹാ അതെ..
അശ്വിൻ: ഇത്രയേ ഞാനും പറഞ്ഞുള്ളു എൻ്റെ ചേച്ചീ…
അശ്വിൻ ധന്യയുടെ ഫ്രോക് ൻ്റെ ഓപ്പണിങ് ലേക്ക് കൂടുതൽ തീവ്രതയോടെ നോക്കി. അവളുടെ ക്ലീവേജ് ൻ്റെ ഭംഗി ആസ്വദിച്ചു.
അമ്മു: അവൻ പറയുന്നത് ശരി ആണ്.
ധന്യ: അത് ശരിയാണ്… അല്ല എന്ന് പറയാൻ പറ്റില്ല. വല്യ കുറ്റം നമ്മൾ ചെയ്യില്ല, ചെറിയ കുറ്റങ്ങൾ ഒക്കെ ആണെങ്കിൽ പിന്നയും ചെയ്യും,കുറ്റമേ അല്ലെങ്കിൽ പിന്നെ ഉറപ്പായിട്ടും ചെയ്യുമല്ലോ. depends on the intesity
അമ്മു: എടാ… നീ ആ ജ്യൂസ് പാക്കറ്റ് എടുത്തേ…
അശ്വിൻ അപ്പോളും ധന്യയുടെ മുലകൾക്ക് മേലെയും അവളുടെ കാലുകൾക്ക് മുകളിലൂടെയും അവൻ്റെ കണ്ണുകളെ പായിക്കുക ആയിരുന്നു.
അമ്മു: ഡാ…
അശ്വിൻ: ഹാ…
അമ്മു: മതിയെടാ നോക്കി വെള്ളം ഇറക്കിയത്, നീ എനിക്ക് ആ ജ്യൂസ് പാക്കറ്റ് എടുത്തു താ…
