അനന്തരം [Seena Baby] 67

“മോനെ, അധികാരം തോക്കിൻകുഴലിലൂടെയല്ല, കരുണയിലൂടെയാണ് തെളിയിക്കേണ്ടത്. ചതിച്ചവനെ കൊല്ലുന്നത് എളുപ്പമാണ്, പക്ഷേ അവനെ മാറ്റിയെടുക്കുന്നത് വലിയ കാര്യമാണ്.”

അനന്തു അന്ന് രാത്രി തന്നെ ശാലിനിയുടെ വീട്ടിലെത്തി. മാസങ്ങൾക്ക് ശേഷം തന്റെ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്ന അനന്തുവിനെ കണ്ടപ്പോൾ ശാലിനി ഭയന്നു വിറച്ചു. അവൾ അവന്റെ കാലുകളിൽ വീണു കരഞ്ഞു.

“നന്ദൂ… എന്നെ കൊന്നു കളയൂ… ഈ നരകം എനിക്ക് സഹിക്കാനാവില്ല.”
അനന്തു അവളെ പിടിച്ചെഴുന്നേൽപ്പിച്ചു. അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ പഴയ ആ ദേഷ്യമില്ലായിരുന്നു. പകരം ഒരുതരം ശാന്തത.

“ശാലിനി, നിന്നെ നശിപ്പിക്കാൻ എനിക്ക് ഒരു നിമിഷം മതിയായിരുന്നു. നിന്റെ അന്തസ്സ് പിച്ചിച്ചീന്തുന്ന വീഡിയോകൾ ലോകത്തിന് മുന്നിൽ തുറന്നുവിടാൻ എനിക്ക് തോന്നിയില്ല. കാരണം, ഞാൻ സ്നേഹിച്ച ആ പഴയ ശാലിനിയെ എനിക്ക് അപമാനിക്കാൻ കഴിയില്ല.”

അവൻ അവളുടെ കയ്യിൽ ഒരു കവർ കൊടുത്തു.

“ഇതിൽ നിനക്കും കുടുംബത്തിനും സമാധാനമായി ജീവിക്കാനുള്ള പണമുണ്ട്. ഒപ്പം വിദേശത്തുള്ള ഒരു കമ്പനിയിലെ ഓഫർ ലെറ്ററും. നീ ഈ നഗരം വിട്ടു പോകണം. ആരും നിന്നെ തിരിച്ചറിയാത്ത ഒരിടത്ത് പുതിയൊരു ജീവിതം തുടങ്ങണം. പക്ഷേ ഒന്നോർക്കുക, നിനക്ക് ഞാൻ നൽകുന്ന അവസാനത്തെ ‘അവസരമാണിത്’.”

ശാലിനി വിങ്ങിപ്പൊട്ടിക്കൊണ്ട് ചോദിച്ചു: “നീ… നീ എന്റെ കൂടെ വരില്ലേ?”

അനന്തു പതുക്കെ പുഞ്ചിരിച്ചു. “ഇല്ല ശാലിനി. നീ സ്നേഹിച്ച ആ പഴയ നന്ദുവിനെ നീ തന്നെ കൊന്നുകളഞ്ഞു. ഇപ്പോൾ നിന്റെ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നത് രാജൻ സഖാവിന്റെ മകൻ അനന്തുവാണ്. നമ്മൾ തമ്മിലുള്ള ദൂരം ഇപ്പോൾ ശമ്പളത്തിന്റേതല്ല, ആത്മാവിന്റേതാണ്. നീ ജീവിക്കണം… നീ ചെയ്ത തെറ്റുകൾക്ക് പരിഹാരമായി നല്ലൊരു മനുഷ്യനായി ജീവിക്കണം.”