“മാസങ്ങളായി എന്നെ അലട്ടുന്ന പ്രശ്നം അത്ര വേഗം മാറുമെന്നോ? അത്രയ്ക്കും കഴിവുണ്ടോ അൻസിബാത്തയുടെ ഈ ബിരിയാണിക്ക്?” അവന്റെ ചോദ്യത്തിൽ പച്ചയായ കാമം നിഴലിച്ചിരുന്നു. അവൻ എന്റെ വയറിലെ ആ മടക്കുകളിൽ വിരലുകൾ കൊണ്ട് പതുക്കെ തടവി.
ഞാൻ ഇക്കിളി സഹിക്കാനാവാതെ ഒന്ന് വഴുതി മാറി. “അതൊക്കെ കഴിച്ചു നോക്കുമ്പോൾ മനസ്സിലാകും… നീ ഇരിക്ക്,” ഞാൻ അവന് ബിരിയാണി വിളമ്പി നൽകി.
പെട്ടെന്ന് അവൻ്റെ കണ്ണിൽ എന്തോ പോയപ്പോൾ കൈക്കൊണ്ട് കണ്ണ് തടവി. അവൻ അറിയാതെ കയ്യിലെ എരിവ് കണ്ണിൽ പുരട്ടിയപ്പോൾ അവൻ നിലവിളിച്ചു പോയി. “ആഹ്… അൻസിബാത്താ… കണ്ണ് എരിയുന്നു!”
ഞാൻ പരിഭ്രമിച്ച് എന്റെ ഷോളുമായി അങ്ങോട്ട് ചെന്നു. പക്ഷേ അവൻ വേദന കൊണ്ട് എന്റെ വയറിലേക്ക് തന്റെ മുഖം ആഴ്ത്തി. എന്റെ നേർത്ത ചുരിദാറിന് മുകളിലൂടെ അവന്റെ ചൂടുള്ള ശ്വാസവും മൂക്കും ചുണ്ടും എന്റെ നെയ്വയറിൽ ആഞ്ഞു ഉരസാൻ തുടങ്ങി.
“അൻസിബാത്താ… എനിക്ക് വയ്യ… എന്തോരു എരിവാണിത്!” എന്ന് കരഞ്ഞുകൊണ്ട് അവൻ എന്റെ വയറിൽ മുഖം അമർത്തി തഴുകി. അവന്റെ നാവ് എന്റെ വയറിന്റെ ഭാഗത്ത് നൈറ്റിക്കിടയിലൂടെ ഒന്ന് സ്പർശിച്ചോ എന്ന് എനിക്ക് തോന്നി. ആ ഇക്കിളിയിൽ എന്റെ കാലുകൾ കൂട്ടിയിടിച്ചു.
“ജമാൽ… വിടടാ… ആഹ്… നീ എന്ത് കാണിക്കുകയാ… വിട്…” ഞാൻ കിതച്ചുകൊണ്ട് അവന്റെ തല എന്റെ വയറിൽ നിന്ന് അടർത്താൻ ശ്രമിച്ചു. പക്ഷേ അവൻ കൂടുതൽ ശക്തിയോടെ എന്റെ നഗ്നമായ വയറിന്റെ ഭാഗത്തേക്ക് മുഖം അമർത്തി ഉരസുകയായിരുന്നു. എന്റെ അടിവയറ്റിൽ ഒരു മിന്നൽ പിണർ പാഞ്ഞു.
