“ബിരിയാണി കൊതിച്ചി ആയിട്ടും ഇത്താത്തയുടെ വയർ ചാടിയിട്ടില്ലല്ലോ… എന്നും കഠിനമായി പണിയെടുക്കുന്നുണ്ടല്ലേ?” അവൻ ഒരു നിഷ്കളങ്കനെപ്പോലെ ചോദിച്ചുകൊണ്ട് ആ വയർ പ്രദേശത്ത് ആഞ്ഞു ഉഴിഞ്ഞു.
അവന്റെ വിരലുകൾ പൊക്കിളിലെ ആ ഇടുങ്ങിയ കുഴിയിലേക്ക് ആഴ്ന്നിറങ്ങിയപ്പോൾ എന്റെ ഉള്ളിലെ കാമം ഒരു വേലിയേറ്റം പോലെ ഇരച്ചു കയറി. ഞാൻ അല്പം ശക്തി സംഭരിച്ച് അവനെ നോക്കി.
“കണ്ടിട്ട് നിനക്ക് എന്ത് തോന്നുന്നു?” ഒരുമാതിരി കുസൃതിയോടെ ഞാൻ ചോദിച്ചു.
“അടിപൊളി നെയ്വയർ!” ജമാൽ ആ വയറിൽ വന്യമായി ഉഴിഞ്ഞുകൊണ്ട് തന്റെ ചൂണ്ടുവിരൽ എന്റെ പൊക്കിളിലേക്ക് ആഴ്ത്തി ഇക്കിളിയാക്കി.
“ആഹ്… ജമാൽ… നിർത്തടാ…” ഞാൻ ഇക്കിളി കൊണ്ട് ആർത്തു ചിരിച്ചു. സത്യത്തിൽ ആ ചിരിക്ക് പിന്നിൽ വലിയൊരു സുഖം ഒളിച്ചിരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു. എന്റെ ശരീരം ആ ഇക്കിളിയിൽ വില്ലുപോലെ വളഞ്ഞു.
“അൻസിബാത്തയുടെ ഇക്കിളി പ്രായമൊന്നും കഴിഞ്ഞില്ലെന്നു തോന്നുന്നല്ലോ,” ജമാൽ വഷളനായി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് എന്നെ കളിയാക്കി.
“പിന്നെ… ഇങ്ങനെ പൊക്കിളിൽ വിരലിട്ട് കുത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നാൽ ആർക്കാടാ ഇക്കിളി വരാത്തത്?” ഞാൻ അവനെ തള്ളി മാറ്റാൻ ശ്രമിച്ചു. പക്ഷേ എന്റെ ശബ്ദത്തിൽ ഒരു തരം കീഴടങ്ങലായിരുന്നു.
“എത്ര വരെ ഇക്കിളി വരുമെന്ന് നമുക്കൊന്ന് നോക്കാലോ ഇത്താത്തേ…” അവൻ കൂടുതൽ വന്യനായി. അവൻ തന്റെ വിരൽ എന്റെ പൊക്കിളിന്റെ ആഴങ്ങളിലേക്ക് ആഴ്ത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നു.
അതേസമയം തന്നെ, അവന്റെ മറുകൈ എന്റെ നൈറ്റിക്കടിയിലൂടെ പിന്നിലേക്ക് പാഞ്ഞു. എന്റെ ആ തള്ളിനിൽക്കുന്ന കൊഴുത്ത ചന്തികളിൽ അവൻ ആഞ്ഞു പിടിച്ചു. അവന്റെ ആ വിരലുകൾ എന്റെ ചന്തിപ്പന്തുകളെ ഞെരിച്ചുടയ്ക്കുന്നതുപോലെ തോന്നി. മുന്നിൽ പൊക്കിളിലെ ഇക്കിളിയും പിന്നിൽ കുണ്ടിയിലെ ആ വന്യമായ പിടിത്തവും… മൂന്ന് വർഷത്തിന് ശേഷം എന്റെ ഉടൽ ഒരു പുരുഷന്റെ കരവലയത്തിൽ പിച്ചിച്ചീന്തപ്പെടാൻ തയ്യാറെടുക്കുകയായിരുന്നു.
