ജമാലിന്റെ ആ വന്യമായ പിടിത്തത്തിൽ ഞാൻ പാതി മയങ്ങിപ്പോയി. എന്റെ പ്രതിഷേധങ്ങളെല്ലാം വെറും വാക്കുകളിൽ ഒതുങ്ങി. അവൻ ആവേശത്തോടെ എന്നെ പൊക്കിയെടുത്ത് ആ ഡൈനിങ്ങ് ടേബിളിന് മുകളിലേക്ക് കിടത്തി. ആ മേശയുടെ തണുപ്പിൽ ഞാൻ മലർന്നു കിടന്നു.
ജമാൽ ഒരു ഡോക്ടറെപ്പോലെ എന്റെ അരികിൽ നിന്നു. അവന്റെ കണ്ണുകൾ എന്റെ ഉടലിനെ കീറിമുറിക്കുന്നത് പോലെ തോന്നി. അവൻ പതുക്കെ എന്റെ നൈറ്റി അരക്കെട്ടിന് മുകളിലേക്ക് വലിച്ചുയർത്തി. എന്റെ വെളുത്തു കൊഴുത്ത തുടകളും, വിരിഞ്ഞ ചന്തികളും, ആ തടിച്ച നെയ്വയറും അവന് മുന്നിൽ തുറക്കപ്പെട്ടു.
“ഇത്താത്തേ… ഈ ശരീരം… ഇതൊരു അത്ഭുതം തന്നെയാണ്,” അവൻ കിതപ്പോടെ മന്ത്രിച്ചു.
“എന്താടാ… നീ ഇങ്ങനെ നോക്കുന്നത്?” ഞാൻ ശ്വാസം വിടാൻ ബുദ്ധിമുട്ടിക്കൊണ്ട് ചോദിച്ചു.
“പരിശോധിക്കുകയാണ്. എവിടെയൊക്കെയാണ് ഈ കൊഴുപ്പ് ഒളിച്ചിരിക്കുന്നതെന്ന് എനിക്ക് അറിയണം,” അവൻ പറഞ്ഞു.
അവൻ തന്റെ രണ്ട് കൈകളും എന്റെ വയറിന്റെ പാർശ്വങ്ങളിൽ അമർത്തി. ഒരു ഡോക്ടർ രോഗിയെ പരിശോധിക്കുന്നത് പോലെ അവൻ എന്റെ വയറിലെ ആ മടക്കുകൾ ഞെക്കി നോക്കി. “ആഹ്… ഇത്താത്തേ… എന്തൊരു ടൈറ്റാണിത്!”
“അയ്യോ… ജമാൽ… അവിടെ ഇക്കിളി എടുക്കുന്നു…” ഞാൻ പുളഞ്ഞു.
അവൻ അത് കേൾക്കാത്ത ഭാവത്തിൽ എന്റെ വട്ടപ്പൊക്കിളിന് ചുറ്റും കൈവിരലുകൾ കൊണ്ട് അമർത്തി പരിശോധിച്ചു. “ഇവിടെ വല്ലാതെ കൊഴുപ്പ് കൂടുന്നുണ്ടല്ലോ. ഇതാണോ ബിരിയാണി കഴിക്കുന്നതിന്റെ ഗുണം?”
“പോടാ വഷളാ…” ഞാൻ ചിരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.
