അൻസിബ 002 [ഡോ.കിരാതൻ] 14

അവന്റെ നാവിന്റെ ആ നനവും ചൂടും എന്റെ വയറിലെ മടക്കുകളിലൂടെ പാഞ്ഞു കയറിയപ്പോൾ എന്റെ ഉള്ളിലെ കാമം അണപൊട്ടി. ഒരു വല്ലാത്തൊരു അനുഭവമായിരുന്നു അത്. പാന്റീസിനുള്ളിൽ എന്റെ പൂറ് കാമജലം കൊണ്ട് കുളിച്ചു നിൽക്കുകയായിരുന്നു.

“ഹ്മ്മ്മ് ജമാലേ…” എന്ന് ഞാൻ അറിയാതെ വിളിച്ചുപോയി. ജാഫറിക്കയുടെ മരണശേഷം ആദ്യമായാണ് എന്റെ ഉടൽ ഇത്രത്തോളം കാമത്തിൽ പൊള്ളുന്നത്.

ജമാലിന്റെ വിരലുകൾ എന്റെ പാന്റീസിന്റെ ഇലാസ്റ്റിക്കിൽ കൊളുത്തി പതുക്കെ താഴേക്ക് വലിച്ചപ്പോൾ, എന്റെ ഉള്ളിലൂടെ ഒരു മിന്നൽ പിണർ പാഞ്ഞു. വർഷങ്ങളായി ആരും കാണാത്ത, ആരും തൊടാത്ത എന്റെ ആ രഹസ്യ സങ്കേതം ജമാലിന് മുന്നിൽ തുറക്കപ്പെട്ടു.

അവൻ പാൻ്റീസിനെ ഉരിഞ്ഞ് മണത്ത് എന്നേ നോക്കി. അതിലെ കാമ കൊഴുപ്പ് അവൻ പതുക്കെ നക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. എൻ്റെ പൂറ്റിലെ രോമങ്ങൾ വടിച്ചിട്ട് കാലം കുറേയായിരുന്നു. ആരെ കാണിക്കാനാണ് ഞാൻ അതൊക്കെ വൃത്തിയാക്കി വെക്കുന്നത്?

ജമാൽ എന്റെ പൂറ്റിലേക്ക് വല്ലാത്തൊരു വിശപ്പോടെ നോക്കി. അവന്റെ ആ നോട്ടം എന്റെ ഉള്ളിലെ കാമത്തിന് തീ കൊടുത്തു.

“ഹോ… അൻസിബാത്തേ… ഈ രോമക്കാടിന്റെ ഒരു വന്യത! ഇതിനുള്ളിൽ ഒരു ആനയ്ക്ക് പോലും വഴിതെറ്റുമല്ലോടീ…” അവൻ ഒരു വഷളൻ നാടൻ കമന്റ് അടിച്ചപ്പോൾ ഞാൻ നാണം കൊണ്ട് കണ്ണുകളടച്ചു.

“പോടാ തെണ്ടി… നീ ഇതൊക്കെ എന്തിനാ നോക്കുന്നത്?” ഞാൻ കിതപ്പോടെ ചോദിച്ചു.

“നോക്കാതിരിക്കാൻ പറ്റുമോ? ഇതിന്റെ ചൂട് പുറത്തേക്ക് അടിക്കുന്നുണ്ടല്ലോ,” അവൻ ആ രോമക്കാടുകളിൽ പതുക്കെ വിരൽ ഓടിച്ചു.

The Author

ഡോ.കിരാതൻ

[അന്ന് പുരാതനം], ആ കാലങ്ങളില്‍ കിരാതന്മാര്‍ ഉണ്ടായിരുന്നെത്രെ. [ഇന്ന് ആധുനികം], ഇവിടെ നോം ഡോ.കിരാതന്‍ നാമധേയം. തനി ഊള തൃശ്ശൂക്കാരന്‍ ..... ഒരു ജാതീ ഗെഡീ .

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *